Showing posts with label သူမ်ားေရးခိုင္းလို႕. Show all posts
Showing posts with label သူမ်ားေရးခိုင္းလို႕. Show all posts

Thursday, September 8, 2011

ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာ

ကဲကဲ ...လာပါၿပီ...လာပါၿပီ...မဒမ္ကိုး ရဲ႕ ကိုရင့္ သတ္မွတ္ခ်က္အရ အန္ဖတ္စားတဲ့“ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ နားရြက္တို ” တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ အမည္ခံ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမွ အသံုးေတာ္ခံရန္ တဖန္ေရာက္လာခဲ့ ျပန္ပါၿပီ။ ဘေလာ့ဂ္ေဒးအမွတ္ တရေရးၿပီးမွ တဖန္ျပန္ကာ ဆက္သြယ္မိလာတဲ့ ေ၀းကြာခဲ့ေသာ နတ္ဆိုးေလး က လူသားအားလံုးအတြက္ ကိုမိုးယံ ဆိုၿပီး မသိမသာ ေျမွာက္ကာပင့္ကာ  တဂ္ လိုက္ျပန္တာ ကို ေပၚေတာ္မူ ေရွ႕ေနေလး ကိုကိုးအိမ္က ဘေလာ့ဂ္ဂါတိုင္းခ်စ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါႀကီး ဆိုၿပီး အခၽြန္နဲ႕ တဂ္ လာျပန္သဗ်။ တံုးဖလားသူႀကီးလို ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၿဖီးဖို႕ရန္ ၊ လာလည္ၾကပါ ကိုယ့္အိမ္ ေပ်ာ္စရာေလးေတြ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ေနရာကို သြားၾကည့္၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ဆိုတာ အရူးလို႕ ရက္ရက္စက္စက္ ဆိုရွာတဲ့ အစ္ကို ႀကီးထံ နည္းခံ၊ဟိုလွည့္ ဒီလွန္ ေမႊေနာက္ ၿပီးျပန္ေတာာ့ စကားလံုးေတြကို ေထြးအန္ဖို႕ ၾကံၾကံ ဖန္ဖန္ ေတြးျပန္သဗ်ာ။

ဘေလာ့ဂ္ရြာတစ္ခြင္ ျပဲၿပဲစင္ေအာင္ ေမႊေႏွာက္ဖတ္ၿပီး ကိုယ္ခံစားမိသလိုျပန္ေရး သူက ေရး၊ ဖတ္ထား သိထားသမွ် ျပန္ေရးတဲ့ သူက ေရး၊ မသိတဲ့သူေတြကို သိေအာင္ေရးျပ သူက ျပ၊ ခ်က္ထားသမွ် သြားရည္က်ေအာင္ တင္တဲ့ သူက တင္၊ အတင္းေတြကို သတင္းလိုလုပ္၊ သတင္းေတြကို အတင္းျဖစ္ေအာင္ တုပ္ၿပီး သကာလ၊ ရသ ေရးသူက ေရး ၊ ကဗ်ာ စပ္သူက စပ္၊ စာအုပ္မွ်သူက မွ် ၊ သတင္းေရး သူက ေရး၊ ဓမၼ ေဟာသူက ေဟာ၊ ေသြးေဆာင္သူက ေသြးေဆာင္၊ နည္းညာေတြ ျပန္သင္သူက သင္ေပး နဲ႕ အေတာ္ ဟုတ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ရြာထဲက ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတဲ့ သတၱ၀ါေတြဟာ...ကိုယ့္ဘာသာကိုေတာ့ ရိုးရိုးသားသားနဲ႕ အဟုတ္ႀကီး ဟုတ္ေနၾကသူေတြပါပဲ။ ခက္တာက အဲဒီလူေတြ အားလံုးက ေရႊျပည္ႀကီးကေန ဆင္းသက္ လာတဲ့ ခႏၲီပါရမီ ရင့္သန္ သူေတြမို႕ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုေျပာလည္း စိတ္မဆိုးပဲ ငေပါႀကီးဆိုၿပီး ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္သူက ၾကည့္ေနၾကတယ္။ “ ဒီေကာင္အရူးပဲ” ဟု ႏႈတ္ခမ္းဖြဖြ ခပ္ဟဟ နဲ႕ စုပ္သပ္ၾကေသးတယ္။ရင္းႏွီးသူမ်ားကလည္း ဒီေကာင္ေတာ့ ျပန္ေဖာက္လာၿပီဟု ဓါတ္သိျခင္း သနားမိၾကဦးမွာပဲ ။ ေနာက္ဆံုး မေတာ့ သူတို႕လို လူေကာင္းမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး မဲ့ကာရြဲ႕ကာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို  ေဘးမဲ့ ေပးၿပီး ၿပံဳးရႊင္စြာ မန္႕လ်က္ ျပန္သြားၾက ဦးမွာပဲေလ။ ေတာ္ေတာ္ ထူးဆန္းတဲ့ သတၱ၀ါေတြပါကလား၊ အဲဒါႀကီးကို ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ.. ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာ...။

တစ္ကယ္ေတာ့ မမခ်စ္ခ်စ္ႀကီး ေျပာသလို “Free Land က Free Person မ်ား” ဆိုတာ လည္းမွန္တာပဲ ။ ကိုေဇာ္ ေျပာတဲ့ အရူး ဆိုလည္း ၿငင္းလို႕ မရဘူး။ ကိုကိုးေျပာတဲ့ မည္သူ႕ကိုမွ်မထိခိုက္ေစဘဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေလာက္သာအက်ိဳးရွိသြားမယ္ဆိုရင္ ဘေလာ့ဂါလို႕ သတ္မွတ္ပါတယ္ ဆိုတာလည္း  ဟုတ္ေနတာပဲေလ။ေနာက္တစ္ခုက သူဂ်ီးမင္းေျပာသလို အလြန္အမင္းႀကြား၀ါၿပီး ေကာလာဟလနဲ႕ အတင္းေတြကို ေဖ်ာ္ေျဖသလိုလို နဲ႕ ညည္းတြား တတ္တာလဲ ေဟာသည္ ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရူပါက မင္းသားရႈံးေလာက္ ေပမယ့္လည္း အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကို ရင္၀ယ္သားပမာ ႀကိဳးစားကာ စာၿပရွာတဲ့ သူမ်ိဳးကိုလည္း ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေခၚတယ္ဗ်ာ၊ ထူးဆန္းတာေတြ အံမခန္း တာေတြကို ေဖြရွာတင္ဆက္သူလည္း ဘေလာ့ဂ္ဂါ ပါပဲ၊ က်န္းမာျခင္းသည္ လာဘ္တစ္ပါး ဆိုေသာ္လည္း လူတိုင္းလူတိုင္းကို လာဘ္တစ္ပါးစီျဖင့္ ဖတ္လာသမွ်လူကို လာဘ္တစ္ပါးစီ ေပးရွာတဲ့ ေဆးဆရာ လည္း ဘေလာ့ဂ္ဂါပဲေလ။ တစ္ျခား ဘာသာစာေတြဖတ္ၿပီး မိခင္စာ အျဖစ္ အခ်ိန္ေပးကာ ႀကိဳးစားျပန္ရွာတဲ့ ေစတနာႀကီးမား ဘာသာျပန္ဆရာမ်ား ဟာလည္း ဘေလာ့ဂ္ဂါပါပဲ။ အို...အစံုစံု ရွိတဲ့ ၀ိေသသ ေတြကို ေျပာရရင္ျဖင့္ သည္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ရဲ႕ ထူးေထြ ဆန္းျပားလွတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ဥာဏ္တစ္ထြာျဖင့္ အျပည့္အစုံ တင္ျပျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ပါခင္ဗ်ာ။  တစ္ကယ္ဆိုရင္ ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာ   ဘေလာ့ဂ္ ဆိုတဲ့ လက္ရည္ေသြး ေလ့က်င့္ေရးကြင္းႀကီး ထဲမွာ မေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္ ေလ့က်င့္ေနၾကတဲ့သူ စာေရးဆရာေလာင္း ေတြဆိုတာလည္း ခင္ဗ်ားတို႕ အသိပါပဲေလ။ ဒါေတြကိုေျပာလို႕ ေဒါသေတြမပါ လာၾကပါနဲ႕ဦးဗ်ာ.....။ ခင္ဗ်ားတို႕ သိၿပီးသားကို ကၽြန္ေတာ္က ႏြားေရွ႕ထြန္က်ဴးတာ မဟုတ္သလို၊ မိေခ်ာင္းမင္းကို ေရခင္းျပတာလည္း မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးကို စာခ်မိတဲ့ ငတိ ေလးတစ္ေကာင္ ပါဗ်ာ။

ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ့ သူေတြကို ဘေလာ့ဂ္ဂါလို႕ အလြယ္ သတ္မွတ္လိုက္ရံုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အသီးသီးေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါ အစ္ကို အစ္မတို႕ သိခဲ့ ေရးခဲ့ သလို အဓိပၸါယ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေပမယ့္ ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း သိၿပီး ခင္ဗ်ားတို႕ မသိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႕ လူကိုပါ ျမင္သာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာျပခ်င္တာပါ... တစ္ကယ္ေတာ့ “ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ” ဆိုတာ ကိုေဇာ္၊ ကိုျမစ္က်ိဳးအင္း၊ မေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) တို႕လို ဘေလာ့ဂ္ေရးေသာ  အပ်ိဳႀကီး လူပိ်ဳႀကီးမ်ား ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ စကားလံုးပါဗ်ာ... ဒီလိုေျပာလို႕ ခင္ဗ်ားတို႕ နားရွင္းမွာ မဟုတ္ေသးဘူ။ စကားလံုး ကို ျပန္ျဖည္ျပမွ ျဖစ္မွာပါ.... ဒီလိုပါခင္ဗ်.....

ဘေလာ့ဂ္ဂါ = ဘလာေဂၚ = ဗလာေဂၚ

ဗလာ = မရွိျခင္း၊ နတၴိ 

ေဂၚ = ေဂၚမစြံျခင္း၊အိမ္ေထာင္မရွိျခင္း

ဆိုေတာ့ကာ အိမ္ေထာင္မရွိေသာ လူပ်ိဳ အပ်ိဳေလးမ်ား ကို မေခၚဆိုႏိုင္ပါဘူး။ “ ေဂၚ ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးႀကီး ခံေနသမွ် ကၽြန္ေတာ္လို ငခၽြတ္ေလးက အန္္တီတင့္ေျပာသလို “ဘေလာ့ဂ္ဂါဆိုတာ ကိုယ့္ရင္ထဲ ကိန္းေအာင္ ေနတဲ့ စကားလံုးေတြကို ကဗ်ာ စကားေျပ စာသားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲၿပီး စာဖတ္ သူမ်ားကို ေစတနာ သဒၶါ ထက္သန္စြာနဲ႕ အခမဲ့ ဖတ္ခြင့္ရွိေအာင္ ဖန္တီးေပးတဲ့သူ “ဘေလာ့ဂ္ဂါ” အဆင့္မေရာက္ ေသးပါဘူး။ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္ရင္း ေရးရင္း ေသမယ့္ “ ဘေလာ့ဂ္မသာ” ပဲ ျဖစ္မွာပါခင္ဗ်ာ။


ေရးစရာမရွိတာကို အတင္းဖ်စ္ညွစ္ၿပီး ေပါက္ကရ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လြန္တာမွားတာ ရွိခဲ့ပါက ကိုေဇာ္၊ ကိုျဖစ္က်ိဳးအင္း၊ မေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) တို႕ အား အႏူး အညြတ္  ေတာင္းပန္ အပ္ပါသည္ အစ္ကို အစ္မ တို႕ခင္ဗ်ား....။ စာဖတ္လာသူကို နစ္နာေစလိုစိတ္ အလ်င္းမရွိပါ၍ တိုက္ဆိုင္မႈ မ်ား၊ မေျပာမတတ္ မဆိုတတ္မႈမ်ား ရွိခဲ့ပါလွ်င္ မုန္းစိတ္မျမင္ ခ်စ္စိတ္၀င္လွ်က္ ေဘးမဲ့ေပးကာ အျပစ္ေဆးေပး ၾကပါခင္ဗ်ာ။


မိုးယံ
8.9.2011 Thu
3:18 AM


Sunday, August 14, 2011

ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္၏ မႀကိဳက္၏

မေျပာမၿပီး မတီးမျမည္... ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္ ခပ္ဖြဖြ ေထာင္းရဦးမွာေပါ့။ တဂ္ပို႕စ္ဆိုတာေတြကလည္း ပါစင္နယ္လ္ေတြ ၿငိတာ အေတာ္မ်ားသားကိုး။ ဒါေပသိ ခင္မင္မႈ အတိုင္းအတာ ခ်ိန္စက္ႏိုင္သလို၊ အျပန္အလွန္ မွ်ေ၀မႈေတြ ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ နားလည္ေပးမႈေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြမႈေတြကို ျမင္ခြင့္ရတယ္ လို႕ ယံုၾကည္မိပါ၏။ ဘေလာ့ဂ္မွာ စာမေရးျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ (အရင္ကလည္း ေရးတယ္ မဟုတ္လွပါဘူး) အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္မူကား အကၽြႏု္ပ္သည္ ေျပာခ်င္သည္ကမ်ားလွၿပီး စာလံုးအျဖစ္ ျပန္လည္ဖန္တီးႏိုင္မႈ အားနည္းျခင္းေၾကာင့္ တစ္သြယ္၊ ေျပာခ်င္သည္က ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ ျဖစ္တတ္သည္ကားတစ္ဖံု ၊ထို႕ေၾကာင့္ စာဖတ္သူမွာ အခ်ိန္ေပးရ၏ ။ ဆရာေအာင္သင္း ေျပာသလို “ အခ်ိန္သည္ အသက္္၊ အသက္ဆိုတာ အခ်ိန္ကုိေခၚတာ ” ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္စာလာဖတ္လို႕ သူ႕အခ်ိန္ေတြ အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ကုန္ၿပီး အသက္ေတြ အက်ိဳးမဲ့ ရွည္သြားျခင္းသည္ ေသျခင္းနားသို႕ နီးကပ္သြားျခင္းေပတည္း။သို႕ဆိုေသာ္ အကၽြႏု္ပ္သည္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မသတ္ေသာ္ကား ၊ အခ်ိန္ကို စားေသာ အဖ်င္းစာမ်ားျဖင့္ အသင့္အသက္ကို ခိုးယူသလို မေျပးေသာ္ ကံရာရွိမွာကိုကား အကၽြႏ္ုပ္သည္ အလြန္အမင္း စိုးရိမ္စိတ္ ထားမိ၏။ “ အက်င့္ဆိုးကေတာ့ အဲဒါပါပဲ ဗ်ာ ”လိုရင္းမေရာက္ အခ်ိန္ေပ်ာက္ေအာင္ ေလေၾကာရွည္တဲ့ ေမာင္မိုးယံ ေလ.။
ကဲ...ဘေလာ့ဂ္တစ္ခြင္ က်င္လည္ေနသမွ် ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေရးေနဦးမယ့္ တဂ္ပို႕စ္မ်ားကို စလံုးေရး စလိုက္ရေအာင္။

ကိုယ္ခႏၶာ........

ကိုယ္ခႏၶာဆိုတာလည္း တစ္တယ္ေတာ့ စစ္မွန္ေသာ တရားသေဘာနဲ႕ သစၥာဆိုက္ေအာင္ ၾကည့္ရင္ ဘာမွကိုယ္လည္း မဟုတ္ ခႏၶာလည္းမဟုတ္္ပါဘူးဗ်ာ၊ ဓမၼခႏၶာတို႕ ရူပကၡႏၶာ တို႕ေတာ့ ၾကားဖူးသား။ ဓမၼခႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ကို ႏွံ႕စပ္သူ မဟုတ္ေတာ့လည္း တရားသေဘာေတြကို ကံေသကံမ ေျပာရဲသည္မရွိပါဘူး။ နာမ္နဲ႕ရုပ္ တရားႏွစ္ပါးသာ ရွိေသာ္လည္း သံုးဆယ့္ႏွစ္ေကာဌာသ ဆိုေသာ ရုပ္အဖြဲ႕အစည္းႀကီးကိုသာ အကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ဥာဏ္ကန္းေသာ မ်က္စိျဖင့္ သူ႕ကိုယ္ ငါ့ခႏၶာ စသည္ျဖင့္ အရွက္မရွိ အၿငင္းပြားဖြယ္ျဖစ္ေနမိၾက တတ္သည္။ ထိုထုိ ေသာ အရိယာမျဖစ္ေသးေသာ သူငါ အမ်ားထဲတြင္ အ၀ိဇၨာအတိ ဖံုးေသာ ေမာင္မိုးယံ ငတံုးသည္ကား အဆိုးတကာ့ အဆိုးဆံုးျဖစ္ေပေတာ့သည္။ အဘယ္နည္း ဟူမူကား အကၽြႏု္သည္ ဣိထၱိယ (ေရႊရတုမွတ္တမ္း ကိုႀကီးေက်ာက္ေျပာေသာ အိပ္ရင္ ထိလို႕ရတဲ့) မိန္းမမ်ိဳးကို ရုပ္ခႏၶာခ်င္း တူပါလ်က္ ၊ အနိမ့္အျမင့္ အပိန္အ၀ အျဖဴ အမဲ၊ ေျခာက္ျပစ္ကင္းသည္ေလာ သံုးသပ္ေသးသည္။ အခ်ိဳးအစားကို ေခၚေတာ ငါးသိန္းအားျဖင့္ အာသာငမ္းငမ္း ရႈမွတ္ေသးသည္။ ဤသို႕ ခႏၶာ မ်ိဳးစံု အဖံုဖံုကို မစားရ၀ခမန္း သံုးသပ္ေစာၾကာၿပီးမွ ငါးရံ႕ကိုယ္လံုး သမင္မ်က္လံုး ပိတုန္းေရာင္ ေကသာ ဇင္ေယာ္ေတာင္ မ်က္ခံုး ဆင္ႏွာေမာင္းေပါင္ ႏွင့္ တိရစၧာန္မက် လူမကေသာ ကိုယ္ခႏၶာမ်ိဳးကို ႏွစ္သက္တတ္၏။ ျဖဴစင္ ပ၀င္း ျပစ္မ်ိဳးမွဲ႕မထင္ မ်က္ႏွာ လမင္းအား ႏွစ္သက္၏။ ေပြး ညွင္း ၀ဲကင္း ျဖဴျဖဴ၀င္းေသာ ေျခသလံုးမ်ိဳးကား ႀကိဳက္၏။ တစ္ခါက ႀကိဳက္ခဲ့ဖူးေသာ ၃၄ ၂၇ ၃၈ မ်ားလည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါေသး၏။ ႀကိဳက္တာေတြခ်ည္း စြတ္ေျပာလို႕ ဒီေကာင့္ကို ဘာေကာင္လည္း ခန္႕မွန္းမိၾကၿပီ ဆိုမွျဖင့္အခက္။ မႀကိဳက္တာေတြ လွည့္ေျပာၿပီး အာရံုေျပာင္းလိုက္တာ ေကာင္းပါသည္ေလ။
အရပ္ပု ေခါင္းရွည္ ႏွမ္းခမ္းေထာ္ မ်က္လံုးေစြ နဖူးေမာက္ ေပါင္ကြ လိပ္ခါး ဖားဖင္ မ်ားအား အကၽြႏ္ုပ္သည္ ႏွစ္သက္ျခင္းအလ်ဥ္းမရွိပါေခ်။ေျခဖမိုးတြင္ ျခင္ကိုက္၊ေျခသလံုးတြင္ အစက္အေပ်ာက္မ်ားၿပီး အကြက္ထေနေသာ ေပါင္တံညိဳ ညစ္ညစ္မ်ားျမင္မိၿပီ ဆိုလွ်င္ျဖင့္ ထိုေန႕၌ အကၽြႏ္ုပ္သည္ ထမင္းအစားထိုး ၾကက္ေၾကာ္မ်ားကိုသာ စားသံုးတတ္၏။


အျပဳအမူ......

တစ္ခါတစ္ရံ ၀ါသနာမ်ားသည္ အျပဳအမူျဖစ္ေနတတ္သည္။ ၀ါသနာ ဆိုသည္ကလည္း ရဟႏၲာမျဖစ္မျခင္း ပယ္ရခက္လိုက္သည္ ျဖစ္ျခင္းဟု ၾကားနာမွတ္သားဖူးပါ၏။ သုိ႕ေပသိ အၾကင္အခ်င္းအရာသည္ အကၽြႏု္ပ္တို႕၏ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္လြန္စြာ အလွမ္းကြာလြန္းေပသည္။ ယခုမူကား အကၽြႏုပ္ႏွစ္သက္ေသာ မႏွစ္သက္ေသာ အက်င့္အျပဳအမူ မ်ားကိုသာ ေဖာ္ျပရန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလကားရေသာ ေလျဖင့္ ပရမ္းပတာ ႏိုင္လွေသာ ႏႈတ္ကို ေစာင့္စည္းျခင္းျဖစ္ရန္ လမ္းေၾကာင့္အမွန္ ျပန္လွည့္ေခ်မည္။ လူဆိုတာ မ်ိဳးကလည္း ကိုယ္သာအမွန္ ထင္မွတ္စြဲသန္ သူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အကၽြႏု္ပ္သည္လည္း အကၽြႏု္ပ္၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ အမူအက်င့္ကေလးမ်ားကို ေျပာျပေလအ့ံ။ အကၽြႏ္ုပ္သည္ လူလိမၼာသား ယဥ္ပါးျခင္းျဖစ္၍ အျပဳအမူေကာင္းမ်ား ရွိေလ၏။ အစားအေသာက္စားရာတြင္ ညွင္သာစြာ စားတတ္၏။ အသံ သိုေအာင္ စားတတ္၏။ မိန္းမရႊင္တို႕ က်င့္အပ္ေသာ အမႈျဖင့္ လူတစ္ကာအား သြားျဖီးေသာ အမႈကို ေရွာင္က်ဥ္၏။ အရွက္လံုရန္ႏွင့္ အပူအေအးမွ်တရန္ ရည္ရြယ္ေသာ အ၀တ္အား ယဥ္ေက်းစြာ ၀တ္ဆင္၏။ဆံႏြယ္နက္ကို ခါးအထက္တြင္ အဖ်ားေကာ့ကာ ယိမ္းႏြဲ႕ေနေသာ မိန္းမပ်ိဳးမ်ိဳးအား အာသာငမ္းငမ္းရွိတတ္၏ (ဆံပင္ေတြ ေစ်းေကာင္းတာ ခင္ဗ်ားလဲသိလ်က္နဲ႕ဗ်ာ) “မႀကိဳက္တာကေတာ့ အမ်ားသားဗ် ” ေလာကႀကီးကို အေကာင္းျမင္စိတ္ မရွိသည္ႏွင့္လည္း တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးက် သက္ဆိုင္ႏိုင္ပါသည္။ မိန္းမတို႕ ဘုန္း ဆံတံုးဟု ဆိုေသာ္ၿငား ျပတိုက္၀င္ ဆင္ယင္ ထံုးဖြဲ႕မႈကို ေရွာင္က်ဥ္း၍ ပိတုန္းေရာင္ေကသာေၾကာ့ကို အေၾကာင္း မသင့္သည့္တိုင္ စာကေလးသိုက္ ပမာ ရႈပ္ပြေနရွာေသာ အေၾကေကာက္ ငွက္သိုက္ ဆံႏြယ္မ်ားကို မႏွစ္သက္၊ ဓါးထိသလို ႏႈတ္ခမ္း အေရာင္ကို အနာေဖးကြာသလို အညိဳေရာင္ လိုင္နာဆြဲေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားအား ဖေနာင့္ျဖင့္ က်ပ္က်ပ္ေပါက္ခ်င္မိသည္။ အိေျႏၵ ႏွင့္ သိပ္ခါ ..အဲ အဲ. .သိကၡာကို ထီမထင္ေသာ ေပါင္ႏွစ္ျခမ္းအား ျဖဲလိုက္ကားလိုက္ ျပဳမူၿပီး ထိုင္တတ္ေသာ မိန္းမ မ်ိဳးအား ေလးဂြျဖင့္ ပစ္ခ်င္မိ၏။


အစားအေသာက္......

အစားအေသာက္၌လည္း အကၽြႏ္ုပ္သည္ ဇီဇာေၾကာင္မိေသး၏။ အရြက္၌ စာရြက္ကို မစား ၊ အသား၌ သစ္သား ေရွာင္၏၊ အသီး၌ ေဂါက္သီး မစား၊ ၀က္သားအားေခါင္းမွ အၿမီးတိုင္ ၿမိန္ရွက္စြာ စားေသာက္တတ္၏။ ေရထဲမွ ငါးကိုကား ဒိုက္နံ႕ မနံရပါက အကုန္စား၏။ အရြက္ဆိုလွ်င္လည္း လက္ဖက္အသားကို ေစာင္းလ်ားသီး ငရုတ္သီး ၾကက္သြန္ျဖဴတို႕ ႏွင့္ ေရာေထာင္းထားေသာ ခ်ဥ္စပ္လက္ဖက္ မ်ားကို ေယာက္်ားေလးပီပီ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္၏။ အသက္ရွင္ဖို႕ စားေသာက္ေနေသာ အကၽြႏ္ုပ္သည္ စားေသာက္ဖို႕ အသက္ရွင္ေနသည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကြမ္းယာကို ဇာတိမာန္မပ်က္ တရစပ္၀ါးေနေသာ္လည္း ဖရဲသီအား အလြန္အမင္း ျမင္ျပင္းကပ္၏။ ပဒိုင္းသီးအား ရူးလွ်င္ေတာင္ ကၽြႏ္ုပ္စားလိမ့္မည္ မဟုတ္။ စက္မႈစြမ္းအား ေခတ္ေက်ာ္လႊားသည့္တိုင္ ႏြားႏွင့္ဖက္ရုန္းေနရေသာ အကၽြႏု္ပ္တို႕ လို ေတာသူေတာင္သားမ်ားအဖို႕ သားသမီးပမာ ႏြားရတနာကို အဘယ္နည္းေၾကာင့္ စား၀င္အံ့နည္း။

အဝတ္အစား......

အရိုးေပၚအရြက္မဖံုးေစဖို႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႏွီးေႏွာပါ၀င္ေနပါတယ္ေျပာေျပာ အိႏိၵယမွ ဆင္းသက္လာေသာ လံုခ်ည္ကို ျမတ္ႏိုး၏။ အေရာင္မ်ားႏွင့္ အ၀တ္အစားတို႕သည္ လူ႕စိတ္ကို ထင္ဟပ္ေစ ေျပာင္းလဲေစသည္ကို ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းၾကားဖူးေသာ အကၽြႏ္ုပ္သည္ လည္ကတံုး လက္ရွည္ အျဖဴေရာင္ ေလးမ်ားကို ႏွစ္သက္မက္ေမာစြာ ၀တ္ဆင္တတ္သည္။ေအာကတၱီပါ ဖိနပ္ကို ပိုးသားျဖင့္ ခ်ဳပ္လုပ္ထားေသာ အျပာေရာင္ ၊ အစိမ္းေရာင္ မ်ားကို ႏွစ္သက္၏။ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေသာ တီရွပ္အက်ႌမ်ားကို ႏွစ္သက္သလို ဦးထုပ္ကို မခၽြတ္တမ္းေဆာင္းတတ္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ကား အကၽြႏ္ုပ္၏ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ အေတြးအေခၚမ်ားအား ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈ မျဖစ္ႏိုင္ရန္ ဦးထုပ္ျဖင့္ ကာရံထားသည့္ သေဘာပင္တည္း။ သို႕ေပမင့္ မည္မွ်ေလာက္ပင္ ျမန္မာဆန္သည္၊ ဇာတိမာန္ ရွိတယ္ေျပာေျပာ ဂုတ္ေသြးစုတ္ကာ သစ္ပင္ေတြကို အျမစ္က ႏႈတ္ၿပီး က်ဳပ္တို႕ေသြးေၾကာ ဧရာ၀တီကိုေကာေအာင္ လူမဆန္သည့္ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးတို႕ ယဥ္ေက်းမႈမွ ဆင္းသက္ေသာ တိုက္ပံု အိက်ႌကိုေတာ့ျဖင့္ ပြဲလမ္းသဘင္ရွိေတာင္ မ၀တ္ဆင္ပါ။ အလုပ္ၾကမ္းသမားမ်ား စတင္ ၀တ္ဆင္ခဲ့သည့္ ဂ်င္းန္ ေဘာင္းဘီမ်ားကိုကား အကၽြႏု္ပ္သည္ လြန္စြာ မုန္းတီး၏။အႏုမ်ားႏွင့္ မသန္စြမ္းသူမ်ား ၀တ္ဆင္ေလ့ ရွိေသာ ႀကိဳးသိုင္းႏွင့္ ကြင္းထိုးဖိနပ္မ်ားအား အကၽြႏု္ပ္သည္ လြန္စြာက်ဥ္၏။



နိဂ်ံဳးခုတ္အေနျဖင့္ တင္ျပရေသာ္..အဲ... ေဖာ္ျပရေသာ္..အာ...ဒါလည္းမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုဗ်ာ... ေရးျပရရင္ေပါ့..။ အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာတို႕သည္ ကၽြႏု္ပ္၏ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖၚမဟုတ္သလို တရုတ္သိုင္းကားမ်ားထဲကလို ေသြးေသာက္ညီအစ္ကို မဟုတ္ေသာ အြန္လိုင္းမွ ခင္မင္ရေသာ သူငယ္ခ်င္းအစ္ကိုႀကီး ကညိမ္းႏိုင္(ေမ်ာလြင့္တိမ္တို႕နားခိုရာ) ၏ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ တခုတ္တရ ရွိလွေသာ ခင္မင္မႈအား ေလးစားေသာ အားျဖင့္ ေပ်ာ္ေစရယ္ေစ သေဘာမ်ိဳးသာေရးသာျဖင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဟုတ္အမွန္ ယူဆကာ အမုန္းမာန္ မပြားၾကပါေစလိုပါ၊ ကိုႀကီးေဇာ္ရဲ႕ စကားကို ငွားေျပာ ရလွ်င္ျဖင့္ “စာေရးသူႏွင့္ ေရးသည့္စာကို မေရာေထြးမိပါေစႏွင့္” လို႕ ေျပာၾကားရင္း မျဖစ္ညစ္က်ယ္ ဦးေႏွာက္ကို ပရမ္းပတာ အေရးအသားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစရန္ စိတ္အရင္းခံ၍ က်ီစယ္အမႈ ျပဳမိပါသည္။


မိုးယံ
10:32 pm
12.8.2011 (Fri)



Tuesday, May 10, 2011

လတ္တေလာ စိတ္ဆႏၵမ်ား (တဂ္)


ကိုယ္ကလည္း အရွက္အေၾကာက္ႀကီးေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္း ေတြ လူသိမွာ သိပ္ရွက္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႕ေမးသမွ် ဘာမွကို ဖြင့္မေျပာဘူး။ပညာကနည္း အရွက္ကသည္းေတာ့ လူေတာမတိုး ျဖစ္ေနတာ၊ ေျပာလိုက္ရင္ ဘာသာေရး ဖတ္လိုက္ရင္ ဒႆနဆိုေတာ့ လူတိုင္းနဲ႕ ကိုယ္ကေတာ့ စကားေျပာရတာ ခပ္ခက္ခက္ရယ္။

ဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္စြ ပါတကား.... ကဲပါေလ၊ ေပ်ာ္စရာ ရႊင္စရာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေတြဆိုေတာ့ ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေရာ ခပ္တည္တည္ ဖြလိုက္ဦးမယ္။


(1)အစားခ်င္ဆံုးအစားအစာ - အဲဒါ ခက္တာပဲ၊ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ ထမင္းစားရတာကိုေတာင္ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ ကိုယ့္အတြက္ အစားခ်င္ဆံုး အစားအစာဆိုတာ ဘယ္ဟာလဲ ကိုယ္လဲ ေသခ်ာမသိဘူး။ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေၾကးအိုးတစ္ပဲြေလာက္ စားခ်င္သား။

(2)ေန႕တိုင္းစားျဖစ္တဲ႕အစား - ျမန္မာျပည္ဖြား ဒီလူသား ေရေျမျခားလည္း ထမင္းပဲ စားပါတယ္ကြယ္။


(3)အလိုခ်င္ဆံုးေရေမႊး - အပုပ္ေကာင္ ရုပ္ေဆာင္တယ္ ဆိုေသာ္ၿငား ၊ က်န္းမာသန္႕ရွင္းတဲ့ ကိုယ့္အတြက္ အလိုခ်င္ဆံုးေရေမႊးက....... ၊ တိ၀ူး ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္း သံုးမွ မသံုးဖူးတာ။


(4)သံုးျဖစ္ေနတဲ့ေရေမႊး - Three Rose နဲ႕ Follow me (Men) အဲဒါ အိပ္ယာခင္းနဲ႕ ေခါင္းအံုးကို ဖ်န္းတာ။ေမႊးေမႊးနဲ႕ အိပ္ခ်င္လို႕.....အဲ မွားလို႕ အနံ႕ေမႊးေမႊးေလးနဲ႕ အိပ္ခ်င္လို႕။


(5)အလိုခ်င္ဆံုးေမြးေန႕လက္ေဆာင္ - ေမြးေန႕ ဆိုတာကို လုပ္ကို လုပ္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ ၊ ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ ေမွ်ာ္ဖို႕ေ၀းေပါ့ဗ်ာ။


(6)အလိုခ်င္ဆံုးဖုန္း - အိုင္ဖုန္း 4G နဲ႕ ထြင္းေဖာက္ျမင္ရတဲ့ ဒီႏွစ္ေကာင္ ေပါ့ကြယ္။ (1) နဲ႕ (2) ။


(7)သံုးျဖစ္ေနတဲ့ဖုန္း - ႏိုကီယာ 1900 နဲ႕ N 97 ရယ္ ႏိုကီယာ 8800 (စတီးကာဗာ) ရယ္ပါ။။ (ၾကြားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာတာပါ)


(8)အရူးသြပ္ဆံုးအရာ - ဘာသာေရးနဲ႕ အေတြးအေခၚ စာေတြ ဖတ္ၿပီး၊ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားေနရတာမ်ိဳးပါ။


(9)အနီးစပ္ဆံုးဂီတ - ေလခၽြန္တယ္။


(10)အလိုခ်င္ဆံုးစာအုပ္ - တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ကို မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းစာအုပ္။


(11)အခုဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့စာအုပ္ - ကမၻာ့ေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား (ဆန္းလြင္)၊ စိတ္အိုင္ပက္သူ (နီကိုရဲ) ၊ အံမယ္ေလး ကိုယ္ပါ လိုက္ေသရေတာ့မယ္ထင္တယ္။


(12)အၾကားခ်င္ဆံုးစကား - “ ေဟ့ေကာင္မိုးယံ ကမၻာေပၚမွာ စစ္မျဖစ္ဖို႕ လူေတြ အားလံုး သေဘာတူ လက္မွတ္ထိုးလိုက္ၿပီတဲ့ မင္းၾကားလိုက္မိလား ” ။


(13)အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ - လူသားတိုင္း ဓမၼဆိုတာ ဘာလဲလို႕ နားလည္ၿပီး က်င့္သံုးေစခ်င္တာပါ။


(14)အလိုခ်င္ဆံုးဆု - ဂတိ ငါးတန္ အမွန္ လြတ္ေသာ ေနရာကိုေရာက္ဖို႕ အားထုတ္ႏိုင္တဲ့လူ။


(15)အသြားခ်င္ဆံုးေနရာ - ပါ၀ါ သိပ္ျပၾကေသာ တန္ခိုးရွင္ေတြရဲ႕ ကင္းေ၀းရာ။သႏၱိသုခ တည္ေသာေနရာ။


(16)သြားျဖစ္ေနတဲ့ေနရာေတြ - တရုတ္တန္းနဲ႕ အႏွိပ္ခန္းပါဗ်ာ။


(17)အၾကည့္ခ်င္ဆံုးရုပ္ရွင္ - အခုေပၚေနတယ္တဲ့ တစ္ကယ္ျမင္ေနရသလိုပဲဆိုတဲ့ ဟိုကားဗ်ာ။


(18)အေျပာခ်င္ဆံုးစကား - မေျပာရေလ ႀကိဳက္ေလပဲ။


(19)အယံုၾကည္ဆံုးလူသား - ေဂါတမ ႏြယ္ဖြား သိဒၶိတၳမင္းသား။


(20)မယံုၾကည္ဆံုးအရာ - ယံုၾကည္လိုက္ ပို႕ေပးမယ္။


(21)အမုန္းဆံုးအရာ - လူ႕ဘ၀ထဲ ကိုတြန္းပို႕လိုက္တဲ့ အရာေတြ (အ၀ိဇၨာ နဲ႕ တဏွာ)။


(22)အေသာက္ျဖစ္ဆံုးအေအး - Sprite နဲ႕ လိေမၼာ္ရည္ပါ။


(23)လတ္တေလာအထိေတြ႕ဆံုးအရာ - အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ။


(24)မေကာင္းတဲ့က်န္းမာေရး - ႏွာေခါင္းပိတ္ေနတယ္ဗ်ာ။


(25)အေကာင္းဆံုးအေဖာ္ - ဟမ္ ! အဲလိုႀကီးေျဖရမွာေတာ့ ရွက္တယ္ဗ်ာ။ သံုးဖူးသူေတြကိုပဲ ေမးၾကည့္ပါဗ်ာ။


(26)လက္ရွိအၾကိဳက္ဆံုးသီခ်င္း - အခ်ိန္လြန္ငွက္။


(27)အေၾကာက္ဆံုးအလုပ္ - ကိုယ္က ေနာက္တာ၊ ဟိုမွာေတာ့ ေဒါသေတြထြက္ မ်က္ရည္ေတြ က်ေစတဲ့ အလုပ္မ်ိဳး။


(28)တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာ - သစၥာ နဲ႕ ဓမၼ။


(29)အေႀကာက္ဆံုးတိရိစာၦန္ - ဂဠဳန္ ၊ တစ္ခါမွေတာ့ မျမင္ဖူးဘူး ဒါေပမယ့္ ႏႈတ္သီးက ႀကီးတယ္ဆိုတာကိုး၊ အဲဒါေၾကာင့္ နာမ္ႏွိမ္တဲ့ သေဘာနဲ႕ ဂဠဳန္ရာဇာကို ေျခေထာက္ေတြမွာ လိမ္းထားလိုက္တယ္။


(30)ေတြ႕ျဖစ္ေနတဲ့ဘေလာ့ဂါေတြ - ကိုေဇာ္၊ ေနေဇာ္လင္း၊ အုပ္ႀကီး၊ အိန္ဂ်ယ္ရွက္ပါ၊ ရဲထြန္းေဇာ္။


(31)အျပင္သြားတိုင္းပါတဲ့ပစၥည္း - ဖုန္း ၊ ပိုက္ဆံအိတ္နဲ႕အစံုပါတဲ့ အရူးလြယ္အိတ္ ။


(32)သြားျဖစ္ေနတဲ့ေနရာေတြ - တရုတ္တန္းနဲ႕ အႏွိပ္ခန္းပါဆို။ (ဒါပဲ ထပ္ေမးေနတာ ေျဖရတာ ရႊက္လိုက္တာ)


(33)စိတ္အညစ္ဆံုးအခ်ိန္ - ပိုက္ဆံ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ရယ္၊ ဖုန္းသိပ္ေျပာရတဲ့ အခ်ိန္ရယ္။


(34)အေနခ်င္ဆံုးေနရာ - ဤ ကမၻာေျမ ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေရာက္ႏိုင္တဲ့ ေနရာ။


(35)ၾကားလိုက္မိတဲ့ဟာသေလးတစ္ခု - ဘီယာမူးၿပီး အႏွပ္ခန္းသြားေနတတ္တဲ့ ေကာင္က နိဗၺာန္ ေရာက္ခ်င္လို႕တဲ့။


(36)ေပးခ်င္တဲ့သတင္းတစ္ခု - ေဒးဗစ္အုပ္ေလ မိန္းမယူေတာ့မယ္တဲ့။


(37)အေပ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ့္အခ်ိန္ - ဒီကမၻာႀကီးမွာ စစ္ေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး ၊ လူေတြ ဓမၼ(စစ္မွန္တဲ့ ဓမၼ)ကို က်င့္သံုးတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကိုယ္အေပ်ာ္ဆံုးျဖစ္မွာပါ။ ( ေအာ္.. ဒါေပမယ့္ ကိုယ္လဲ အသက္ႀကီးေနၿပီဆိုေတာ့ .....)။


ကဲကဲ...ေတာ္ကီေတြမ်ားသြားၿပီး... ဘယ္သူေတြကေတာ့ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္နဲ႕ အမွန္အကန္ စာေမးပြဲ ေျဖမလဲလို႕ စမ္းၾကည့္ရဦးမွာေပါ့... လာေလ့...။


ေနေဇာ္လင္း
ေငြလမင္း (ကိုကိုေငြနဲ႕ မဒမ္ေငြ)




အဆင္ေျပမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရးေပးေစခ်င္တာ ဆႏၵအမွန္ပါဗ်ာ။ခင္ခင္မင္မင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေပါ့။



Sunday, May 8, 2011

ႀကိဳက္တာေတြ (တက္ဂ္ပို႕စ္)

(၁) ေန႕စဥ္ မနက္တိုင္း မနက္ေစာေစာ ထၿပီး မနက္ခင္းေလျပင္ညွင္းက ပါးျပင္ကို ျဖတ္တိုက္တဲ့ ေအစိမ့္စိမ့္ ေလရဲ႕အရသာခံရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂) မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးတာနဲ႕ အဆာေျပ ထမင္းၾကမ္းစားလိုက္ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၃) ညဖက္ကုိ စိန္ၾကယ္ဘုရင္မ သြားတိုက္ေဆးမႈန္႕နဲ႕ တိုက္ၿပီး မနက္အိပ္ယာထရင္ ကိုးဂိတ္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႕ တိုက္ရတာကိုႀကိဳက္တယ္။

(၄) တစ္လတစ္ခါ ဘီယာေသာက္ရတာကိုႀကိဳက္တယ္။

(၅) ထိုင္းႏိုင္ငံထုတ္ Three Rose ေရေမႊးကို ႀကိဳက္တယ္၊

(၆) ေန႕ခင္းဘက္ အလုပ္ထဲမွာ အရမ္းပူအိုက္ေနရင္ အက်ႌကိုေရဆြတ္ၿပီး ၀တ္ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၇) ေရဆူေဆးျပားကို ဖန္ခြက္ထဲထည့္ၿပီး မေသာက္ေသးပဲ ေဆးျပားေလး ဆူေနတာကို ထိုင္ၾကည့္ရတာကို ႏွစ္သက္တယ္။

(၈) စားပြဲေရွ႕မွာ အလုပ္ထိုင္လုပ္ေနရင္း တရားေခြဖြင့္ၿပီးနားၾကပ္တပ္ထားရတာကို ပီတိျဖစ္တယ္။

(၉) ညတိုင္း ႏြားႏို႕တစ္ခြက္ေသာက္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနကို ေက်နပ္တယ္။

(၁၀) ဦးထုပ္ကို မခၽြတ္တမ္းေဆာင္းထားရတာကိုႀကိဳက္တယ္။ အိပ္ယာ၀င္ ေတာင္ ဦးထုပ္ေဆာင္း အိပ္ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၁၁) သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ပူေဇာ္တဲ့ သီခ်င္းကိုႀကိဳက္တယ္… “ ေတာင္စစ္ကိုင္း ေခ်ာင္တိုင္း ေရအလွဴ ေနပူပူ ေလပူႀကမ္း….ေဆာင္းခ်မ္း ” အဲဒီနားကို ေရာက္ရင္ ပေလယာ ဖြင့္ထားတဲ့ ၀င္းဒိုးကို ၾကည့္လိုက္ရတာကို ေက်နပ္တယ္။

(၁၂) ေတာင္ၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာ ဘိ၀ံသ ရဲ႕ ဓမၼစၾကၤာ တရားကို ႀကိဳက္တယ္… ညတိုင္း အဲဒီ ဓမၼစၾကၤာ နံပါတ္ေလး အပုဒ္ကို နားၾကပ္တပ္ၿပီး နာရတာကိုႀကိဳက္တယ္။

(၁၃) ေဘာင္းဘီရွည္ ၀တ္ရတာကို ႏွစ္သက္တယ္…၊ ညအိပ္ယာ၀င္လည္း ေဘာင္းဘီရွည္၀တ္အိတ္တယ္။ ပုဆိုးနဲ႕ အိပ္လို႕ကေတာ့ မနက္ဆိုခါးက ပုဆိုးက လည္ပင္းမွာဘယ္သူ လာစည္းေပးထားလဲ မသိဘူး း)

(၁၄) ကြမ္းယာကိုတစ္ယာၿပီးတစ္ရာ ပါးစပ္ထဲပစ္ထည့္ေနရတာကိုႀကိဳက္တယ္..၊ ၀ါးၿပီး ခဏခဏ မေထြးပဲငံုထားရတာကိုပိုႀကိဳက္တယ္။ ည အိပ္ယာ၀င္ရင္ ကြမ္းယာေလး ငံုထားရတာကိုႀကိဳက္တယ္၊

(ပါးတစ္ဖက္လည္း လွပ္လွပ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္)။

(၁၅) မ်က္ႏွာ မသစ္ခင္ ႏြယ္ခ်ိဳ အရသာပါတဲ့ အင္ဒို ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ဖြာရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၁၆) ညအိပ္ယာ၀င္ခါနီး က်ဆိမ့္တစ္ခြက္နဲ႕စီးကရက္ တစ္လိပ္ဖြာရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၁၇) ၾကယ္သီးတပ္စရာ မလိုတဲ့ တီရွပ္ေတြကို ႀကိဳက္တယ္။

(၁၈) ေဘာင္းဘီရွည္ အက်ပ္ေတြကိုႀကိဳက္တယ္၊ ေျခေထာက္နားမွာ ခပ္ပြပြျဖစ္ရင္ ႀကိဳက္တယ္.။

(၁၉) မနက္အိပ္ယာထမွာ ေရခဲေရ ေအးေအး ႏွစ္ခြက္ ေသာက္ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၀) အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ျပည့္ျပည့္ၿဖိဳးျဖိဳး ေကာင္မေလးနဲ႕ ဖုန္းေျပာရတာကို ႀကိဳက္တယ္

(၂၀) ထိုင္းႏိုင္ငံက ပိန္ေညွာင္ေညွာင္ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ အရွက္အေၾကာက္ႀကီးတဲ့ မဲလံုးတို႕ ဆီကို ဖုန္းဆက္ရတာ ႀကိဳက္တယ္

(၂၀) အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ထဲ မထည့္ပဲ ေရႊ၀ါနဲ႕ ဘရပ္စ္နဲ႕ တိုက္ၿပီးေလွ်ာ္တာကို ပိုႀကိဳက္တယ္။

(၂၁)ဘယ္ေလာက္ေအးေအး ဘယ္ေလာက္အိုက္အိုက္ ေစာင္တစ္ထည္နဲ႕ အိပ္ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၂) မရွိတာကို ရွိတယ္အမွတ္နဲ႕ တစ္ေယာက္တည္း အျပစ္တင္ေနရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၃) လက္သည္းအရွည္ နဲ႕ ဆံပင္အရွည္ထားရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၃) သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးဆီက အေျဖရဖို႕ေစာင့္ေနရတာကိုႀကိဳက္တယ္။

(၂၄)ဒႆနေတြနဲ႕ စိတ္ပညာစာအုပ္ေတြ ႀကိဳက္တယ္။ စာအုပ္ေတြကို တစ္အုပ္မၿပီးေသးပဲ ေနာက္တစ္အုပ္ကို ေကာက္ဖတ္ရတာကိုႀကိဳက္တယ္။

(၂၅)အလြမ္း၀တၳဳေတြကို ႀကိဳက္တယ္။ ဇတ္သိမ္းခန္းမွာ ေပါင္းခဲ တဲ့ ေမာင္လွမ်ိဳး (ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ)ေတြ ႀကိဳက္တယ္။ မိုက္မိုက္(ျပည္)၊ ေအာင္၀င္း(စိတ္ပညာ)ေတြႀကိဳက္တယ္။

(၂၆) တစ္လတစ္ခါ ခင္မင္ရတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြနဲ႕ေတြ႕ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၇) ကိုယ္တိုင္ခ်က္စားျဖစ္တဲ့ ေရာသမေမႊဟင္းေတြကိုႀကိဳက္တယ္။ (ကိုယ္ ဟင္းခ်က္ၿပီဆို အနားလာတဲ့လူေတာင္ ပုဆိုးျပင္မစည္းရဲဘူး)။

(၂၈) ငရုတ္သီးစပ္တဲ့ အစာေတြကိုႀကိဳက္တယ္၊ခ်ဥ္ငန္စပ္အရသာ ေတြကိုမက္ေမာ တတ္သလို၊ ငါးပိရည္နဲ႕ ဒညင္းသီးျပဳတ္ တို႕ရတာကို ႀကိဳက္တယ္။

(၂၉) ပါးလွပ္လွပ္ကိုယ္နဲ႕ ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ဗိုက္ကိုႀကိဳက္တယ္… (အခုေတာ့ ပြၿပီး ပူေနၿပီ)။


ေမာင္မ်ိဳးတဂ္ ထားတာၾကာပါၿပီ။ေရးဖို႕ အခ်ိန္လံုး၀မရေသးတာရယ္။ အရွက္ကို ျဗန္ျဗန္းမကြဲေအာင္ ထိန္ခ်န္ဖို႕စဥ္းစားရင္းနဲ႕ ၾကာသြားတာပါ။ အခုမွ လူစံုေလာက္ၿပီဆိုလို႕ ေရးျပတာပါ။ စပ္စပ္စုစု ဖတ္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။


မိုးယံ


Sunday, March 27, 2011

ဗ်ဴး (tag)

တစ္ကယ္ေတာ့ အင္တာဗ်ဴး ခံရတယ္ဆိုတာ အိမ္သာက်င္းတူး ရတာေလာက္ေတာ့ မခက္လွပါဘူး။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ ကိုယ့္မွာ နာမည္ႀကီးမင္းသမီးေတြလို အိမ္ေထာင္ဆက္မ်ားတာလည္း မဟုတ္၊ ရွိမွန္းသိတာကိုလည္း ေဖာ္လွန္လွစ္ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ ကိုယ့္ပါဆင္နယ္လ္ ဆိုတာလဲ အာဆင္နယ္ ေလာက္ ဘယ္သူမွ စိတ္၀င္စားမည္မထင္။ သို႕ေသာ္ မိန္းမဖ်င္းတို႕၏ ထံုးစံအတိုင္း စပ္စုတတ္ အတင္းတုတ္တတ္ေသာ သူမ်ားကေတာ့ ေမးျမန္းၾကပါလိမ့္မည္။ သို႕ေပမယ့္ ျပႆနာ ႀကီးႀကီးမားမားေတာ့လည္း မရွိပါဘူးေလ၊ ကိုယ့္ဘ၀အေၾကာင္းေတြ ေမးရင္ မွားခဲ့တာေတြ ရွိမယ္၊ မွန္တာေတြလဲ ရွိမယ္ေပါ၊ လူလို႕ အမည္တပ္ခံရတဲ့ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ဆိုေတာ့လဲ အမွားနဲ႕မကင္းပါဘူး။ ဘ၀မွာတစ္ခါမွားတာ လွည္းသားငါးရာနဲ႕လား ဆိုေတာ့လည္းမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္ရပ္ကြက္ထဲက ငမူးေတြနဲ႕ ၊ ဟိုဘက္ရပ္ကြက္က ေထာင္ထြက္ သာေအးတို႕ အေပါင္းအပါတစ္စု ေလာက္နဲ႕ရယ္ပါ လို႕ ျပန္ေျဖတဲ့ မယ္မ်ိဳးနဲ႕လည္း ညီအစ္ကိုလို ရင္းႏွီးတာေလာက္ပဲ ရွိတာ သူ႕ေလာက္ေတာ့ မမွားပါဘူးဗ်ာ။ ငယ္ငယ္က ရွက္ႀကိဳးနဲ႕ ခ်က္ႀကိဳးကုိ သူနာျပဳဆရာမ မွားျဖတ္တာေလ ကိုယ္ျဖတ္ခိုင္းတာမွ မဟုတ္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ အမွားဆိုတာ နည္းနည္းေတာ့ ရွိခဲ့တာေပါ့လို႕ ေျပာခ်င္တာပါ။ ထားပါေတာ့ေလ.. အခု ညီေလးက အစ္ကို႕ကို ေမးမယ္ဆိုတာေတြေမးပါဦး။ အခ်ိန္ေတာ့ သိပ္မရဘူးေနာ္.. အစ္ကိုက အခု ဟမ္းဖုန္းကေန ကားကို ကြန္ထရိုးလုပ္ၿပီးေမာင္းမဲ႕ ကိစၥအတြက္ ပန္းသီးကုမၸဏီ နဲ႕ နီဆန္း ကား ထုပ္လုပ္ေရးက သူေတြနဲ႕ မိတင္ ရွိေသးတယ္ကြာ။

ေမး= Blog ဆိုတာကို ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ကသိျပီး ဘယ္လိုစျဖစ္ခဲ့တာလဲဆိုတာ သိပါရေစ ။

ေအာ္.. ဒါလား၊ ဒါက ေတာ့ညီေလးရယ္..အစ္ကိုက ၂၀၀၈ ေလာက္ကတည္းက ရင္းႏွီးခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေရေရရာရာေတာ့ သိလွတယ္မဟုတ္ပါဘူး။ အစ္ကိုက zopia တို႕ dada.net တို႕ေလာက္သာ သံုးခဲ့ဖူးတာေလ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ၀န္ခံရရင္ အဲဒါေတြလဲ သိလွတယ္မဟုတ္ဘူး၊ ေတာသားၿမိဳ႕တက္ ကိုေမာင္ခက္ ဆိုတာ အစ္ကိုပဲေလ။ အဲဒီတုန္းက အလကား ရတဲ့ေမးလ္ကို အလကားထားရင္ အလကားပဲဆိုၿပီး အလကားမျဖစ္ေအာင္ အေကာင့္၀င္ထားလိုက္တာပါ၊ တစ္ကယ္ေတာ့လည္း ကိုယ္မွ မသံုးတတ္တာ အလကားကေတာ့ အလကားပါပဲ။

ေမ= အရင္တုန္းက ဘေလာ့ေရးတာနဲ႔ အခု နဲ႔ ဘာေတြကြာျခားတယ္လို႕ထင္ပါသလဲ ဘာေတြတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာျပီး ဘာေတြမေျပာင္းလဲေသးဘူုးလို႕ထင္ပါသလဲ ။

ဒီေမးခြန္းကေတာ့ ရွင္းပါတယ္ ညီေလးရာ။ အစ္ကိုက အရင္ကတည္းက ဘေလာ့ဂ္ေရးတာမွ မဟုတ္တာ၊ ဘေလာ့ဂ္ကူးတာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို သူတို႕ တန္ဖိုးထား ဖန္တီးထားတာေလးေတြကို အစ္ကိုက ကူးၿပီးလူတြင္က်ယ္လုပ္တယ္ ၊ သူတို႕နံမည္မတပ္လို႕ဆိုၿပီး နည္းနည္းေတာ့ ႏွာကစ္တာေပါ့ေလ။ အဲဒါကိုသူတို႕က ကူးမရေအာင္လုပ္ၾကတယ္၊ ကူးတဲ့သူေတြကလဲ ကူးၿမဲပါပဲ။ ခက္တာက အစ္ကိုကလည္း ဘယ္သူေရးလဲ ေသခ်ာမသိဘူ၊ အစ္ကိုေမးလ္ထဲ ၀င္လာကတည္းက နံမည္မွ မပါတာ၊ အစ္ကိုကေတာ့ ေန႕စဥ္ေမးက ၀င္တာပါ၊ ဘယ္ဆိုက္က ကူးတာပါ၊ အဲဒီမွာ ပို႕စ္တင္တာက ဘယ္သူပါဆိုတာကို ထည့္ေပးပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အဆင့္ဆင့္ေဖာ္၀ပ္ေတြကို ရွာရတာလဲ ေမာတာနဲ႕ ဒီအတိုင္းတင္ေပးလိုက္တာပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္လံုခ်င္တာနဲ႕ ေဘးမွာ ၀န္ခံခ်က္ေရးၿပီး တင္တယ္ေပါ့ေလ။ သိသေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလးကို သိေစခ်င္လို႕ ျပန္မွ်တဲ့ သေဘာပါလို႕။ အစ္ကို ကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့ ေပါက္တတ္ကရေတြဆိုရင္ေတာ့ စာရဲ႕ အဆံုးမွာ မိုးယံ လို႕ မျဖစ္မေနထည့္ပါတယ္။ ကိုက စာေတြဖတ္ခဲ့ၿပီးေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ အံမ၀င္ျဖစ္ခဲ့တာ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီးၾကာခဲ့တယ္ေလ၊ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မျဖစ္ညစ္က်ယ္ ဥာဏ္နဲ႕သိလာေတာ့ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေလးေတြ ၊ ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာေလး ေတြကို ရင္ဖြင့္ ခံစားဖို႕ ဆိုၿပီးလုပ္ထားခဲ့တာပါ၊ အခုထိေတာ့ အေကာင္အထည္မေပၚေသးပါဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ္က ေပါေတာေတာ အက်င့္မေပ်ာက္ေသးဘူး။

ေျပာင္းလဲလာတာကေတာ့ ႏိုင္ငံတစ္ကာက မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ ခင္မင္ခြင့္ရတယ္၊ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေတြ ပုိသိလာတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ တိုးတာတယ္။ အဲဒီလို တိုးလာလို႕ အဆင္ေျပတဲ့သူေတြနဲ႕ အျပင္မွာ ေတြ႕ခြင့္ရရင္ မုန္႕ကပ္စားရတယ္။ အဓိကေတာ့ ပိုက္ဆံအကုန္သက္သာတာေပါ့ေလ၊ ဘ၀တူခ်င္း ဂုတ္ေသြးစုပ္တဲ့ ေျမေခြးစုတ္ဆိုလည္းမမွားဘူးေပါ့ေလ။ေနာက္တစ္ခုက နည္းပညာဆိုက္ေတြကေန ကိုယ္သိခ်င္တဲ့ စာအုပ္ေတြ ေဒါင္းလို႕ရတာ အေတာ့္ကိုအဆင္ေျပတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဖတ္ခ်င္တဲ့ အျခား စာအုပ္ေတြလည္းရတယ္။ ဟိုတစ္ေလာကဆို ျမတ္ပုလဲျဖဴ ဆိုတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္ အကူအညီနဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုးရံႈးခဲ့ရတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ျပန္ရတယ္၊ ဆန္းလြင္ရဲ႕ ကမၻာေတြးေခၚရွင္ႀကီးမ်ား။ေနာက္ၿပီး ညီအစ္ကိုလို ခင္မင္ရတဲ့ ကိုေဇာ္တို႕ ဆိုရင္ ဖုန္းဆက္လိုက္ ေမးလ္ပို႕လိုက္နဲ႕ ျပႆနာ အားလံုး သူ႕ဆီေခါင္းေရာင္းလိုက္တယ္။ အံမယ္ ဒါထက္ရွိေသးတယ္ အလွျပင္ခ်င္ရင္ မာမီအုပ္ဆီကို သြားလိုက္၊ ေပါင္းတင္းမလား၊ ဆံပင္ ေဗာက္ေဖ်ာက္မလား။ အို အစံုအစုံ ပါပဲ။ စာေရးဖို႕ ဆိုရင္ ကိုေဇာ္ တို႕ က အစမွ အဆံုးတိုင္ကူညီတယ္။ ကိုျမစ္က်ိဳးအင္းတို႕ကလည္း ေရးနည္းသားနည္းေတြ သင္တယ္၊ စာဖတ္နာေအာင္ ဆံုးမၾကတယ္။ လူေကာင္းေတြနဲ႕ ခင္မင္ခြင့္ရတယ္၊ အကူအညီေတြရတယ္၊ လူသားခ်င္းကူညီ ေထာက္ထားမႈေတြ ပိုၿပီးခံစားတတ္လာတယ္။

ေမ= အရင္ဘယ္သူ႔စာေတြဖတ္ရတာ အားက်မိသလဲ အခုေကာ ဘယ္လိုစာမ်ိဳးေတြ အဖတ္မ်ားပါသလဲ ။

ဒါကေတာ့အျပည့္အစံုေျဖရင္ေတာ္ေတာ္ရွည္မယ္ထင္တယ္။ ဟိုအရင္က မႏိုင္းႏိုင္း စာေတြကို ေမးလ္ထဲက တစ္ဆင့္ဖတ္တယ္။ သူ႕ဆိုက္ကိုသြားဖတ္တယ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္မိေနတာကေတာ့ ကိုေဇာ္ ေရးတဲ့ က်ည္ဆံကာမိန္႕ခြန္း အဲဒါေလးကို အျမဲအမွတ္ရေနတယ္။ ေနာက္သူ႕ရဲ႕ ခက္ဆစ္တို႕ သူေဌးႏွာဗူးမက်ရင္ အလုပ္ထြက္မယ့္ လူစားမ်ား ဆိုတာေတြက ေမ့မရေအာင္ မွတ္မိေနတယ္။ မွတ္မိေစတဲ့ အေၾကာင္းေတြကလဲ ရွိေနၿပီးသားကိုး။ေနာက္ၿပီး တည္ၿငိမ္ေအး ကိုဆိုစီ၊လေရာင္လမ္း (ကိုေတဇာ)၊ ဦးျမစ္ (ျမစ္က်ိဳးအင္းရဲ႕) အေမ့စိန္နားကပ္တို႕၊ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္တို႕၊ ကိုေအာင္ရဲ႕ သူရဲဇတ္လမ္းေတြ ကိုမင္းဒင္ရဲ႕ ကမၻာမေၾက ျမန္မာျပည္ဥဒါန္း၊ ဘေက်ာက္ရဲ႕ ဟာသေႏွာ စာေတြ၊ မေရႊစင္ဦးရဲ႕ ေစတနာ စာေတြ၊ ဒါေတာင္ မွတ္မိသေလာက္ ရြတ္ရင္လည္း ၾကာေနမယ္။ အခု ေတာ့ ကိုမင္းဒင္ရဲ႕ သက္ခိုင္နဲ႕၊ ကိုေဇာ္ ရယ္ ျမစ္က်ိဳးအင္းရယ္ ဘေက်ာက္ (ေရႊရတုမွတ္တမ္း) ကို ညတိုင္း တစ္ပုဒ္စီ ဖတ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆုိက္ရဲ႕ ဘယ္ဖက္မွာတင္ထားတဲ့ ဖတ္သည္ ရဲ႕ ေအာက္ကစာေတြ ၊ေနာက္ၿပီး အေမွာင္ထဲကအလင္းစက္.၊ ေနာက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြကိုလဲ ဖတ္ပါတယ္။

ေမ= ဘေလာ့ကုိလာဖတ္တဲ့သူေတြ နဲ႔ မွတ္ခ်က္အေၾကာင္းေလးေတြေကာ ေျပာျပေပးပါအံုး ။

အဲဒါကေတာ့ ေျပာရခက္ခက္ပဲ၊ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးစိတ္အေထြေထြဆိုေတာ့ေလ၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကြန္႕မန္ေတြ ေတြ႕ရင္ေပ်ာ္ေနတာပဲ။ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ အဲလိုပဲထင္ပါတယ္။ မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ေတာ့ ခံစားခ်က္တစ္ခု ရွိတာက ၊ ညီအစ္ကိုလို ခင္ရတဲ့ သိပ္ေတာ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေ၀းသြားကတည္းက ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ တစ္ဖက္က မန္႕တာကသူ႕အတြက္ သိပ္ၿပီးထိခိုက္သြားေစတာကိုး။လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးခြင့္ရွိတဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပတဲ့ ကြန္မန္႕ေတြက တန္ဖိုးတစ္ခုလို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္ျမင္ပါတယ္။အဲဒီအေၾကာင္းကို ေရးထားတဲ့ တစ္ေယာက္ရဲ႕ စာကို ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ တစ္ဆင့္ေဖၚျပဖူးေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ေကာ္မန္႕ေတြ အတြက္ ဒီနားမွာ ေရးထားတာေလးလဲ သေဘာက်မိတယ္။အခုတစ္ေလာေတာင္ မယ္မ်ိဳးက ေကာ္မန္႕တစ္ခု အတြက္ ခံစားေနရရွာတယ္ အဲလိုေတြၾကားမိရင္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။

ေမး= ဘယ္လိုစာေတြေရးျဖစ္သလဲ ဘာအေၾကာင္းေတြေရးျဖစ္လဲ။

္ေရးျဖစ္တဲ့စာေတြကေတာ့ ကဗ်ာ အပိုင္းအစေတြရယ္။ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္လာတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးရယ္ပါပဲ။ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္ရင္ေတာ့ တစ္လြဲေတြျဖစ္ေနရင္ ၀င္ျဖဲတဲ့စာေတြေရးတတ္ပါတယ္။ အခ်စ္ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ခံစားလို႕မရလို႕ အခ်စ္အေၾကာင္းဆို ေ၀ါင္ေ၀ါင္ေရႊး ေ၀းေ၀းေရွာင္တယ္။ မေရးတတ္ဖူး။ အခုတစ္ေလာေတာ့ တဂ္တဲ့စာေတြေရးတယ္၊ ခင္မင္မႈလည္းတိုး ရယ္လဲရယ္ရ၊ အသိပညာေတြလဲ ရေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး တဂ္ေတြေတာ့ ေရးျဖစ္တယ္။ ေရးႏိုင္ေအာင္လဲ ႀကိဳးစားတယ္။ ကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြ ေရးႏိုင္ဖို႕ေတာ့ အခုအခ်ိန္လုၿပီး စာဖတ္ေနတယ္။ အခ်ိန္ေပးၿပီးလာဖတ္တဲ့သူေတြကို အက်ိဳးမယုတ္ ေစခ်င္တာပါ။

ေမး = ဘာအေၾကာင္း အေရးခ်င္ဆံုးလဲ
အဲဒါကို ေျဖဖို႕ေတာ့ နည္းနည္း၀န္ေလးတယ္။ ေရးခ်င္တာက ေတာ့ အေတြးအေခၚ ဒႆနေတြနဲ႕ ရသ ေတြပါ။ အထူးသျဖင့္ စိတ္ပညာေရာယွက္တဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳး လူဘ၀ကို ထင္ဟတ္ေစတဲ့ ရသမ်ိဳးေတြေရးခ်င္တာ ။ အဲဒါေတြ ျဖစ္ဖို႕ ၀မ္းစားျပည့္ဖို႕လိုတယ္။ စာေတြမ်ားမ်ားဖတ္ေနတယ္။ လူမျမင္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေရးထားတယ္။ တန္း၀င္ႏိုင္ေလာက္ရင္ တတ္သိတဲ့ လူေတြကိုျပမယ္။ၿပီးေတာ့မွ လူျမင္ကြင္းကို ခ်ျပမွာပါ။

ေမး= ဘေလာ့ရဲ့ ေကာင္းကြက္ ဆိုးကြက္ေတြေကာ ဘာမ်ားရွိတယ္လို႕ထင္ပါသလဲ ။

ဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ ေကာင္းကြက္က အခ်ိန္နဲ႕ တေျပးညီ သတင္းေတြသိႏိုင္တယ္။ အခု ကဒါဖီလိုမ်ိဳး ၊ မေန႕က ျမန္မာငလ်င္လိုမ်ိဳး၊ဒီေန႕ တင္ျဖစ္တဲ့ ၀ိုင္းစုလိုမ်ိဳး၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ ဆူနာမီလိုမ်ိဳး ဒီဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ အခ်ိန္မွီ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္စရာေတြကို အခ်ိန္မဆိုင္းလုပ္ႏိုင္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ စာေပနဲ႕ ပတ္သက္တာေတြ လဲ ေမးျမန္းေဆးေႏြးႏိုင္တယ္။ နည္းပညာအကူအညီေတြ အခမဲ့ရႏိုင္ေနတယ္။ ခင္မင္မႈေတြ တိုးေစတယ္။ လူလူခ်င္းရိုင္းပင္းကူညီမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာလို႕ျမင္ပါတယ္။ ဆိုးကြက္ေတြကေတာ့ ရန္လိုက္ျဖစ္ေနတာပ၊ဲ ေဆြးေႏြး၀ိုင္းပါဆို အတင္းေျပာၾကတယ္။ ငါတစ္ေကာ ေကာၾကတယ္။ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးပါဆို ဆဲၾကတယ္။အျမင္မတူတာကို ရန္သူလို သေဘာထားၾကတယ္။ ဘာသာေရး ပုတ္ခတ္မႈေတြ ဆိုး၀ါးၾကတယ္။ အဲဒါေတြကိုေတာ့ ဆိုးကြက္ေတြလို႕ျမင္ပါတယ္။

ေမး= သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါေသးလဲ

သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာ့ ေကာင္းတာ မွန္သမွ် ေရွ႕ဆက္ပါလို႕။ အားမငယ္နဲ႕လို႕၊ အားလံုးပဲ သိၾကတဲ့ အတိုင္းေလ ဘ၀ဆိုတာကလဲ တိုက္ပြဲ ခယ္မဆိုတာက မျပစ္မွားသင့္ရာ သြားရည္စာမဟုတ္လား၊ တရုတ္လိုရွာ ကုလားလိုစု ျမန္မာလို မသံုးနဲ႕ဆိုတာေတြ နားမေယာင္နဲ႕၊ ေသာက္ရင္ေသတတ္တဲ့ ေသရည္ေတြ မေသာက္နဲ႕၊ (ဘီယာေလာက္ဆိုေတာ္ေသး)၊ ဘယ္သူမွ အားမကိုးနဲ႕၊ မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ။ ပိုက္ဆံပါရင္ ေငြငါးရာေလာက္ ေခ်းစမ္းပါဗ်ာ။:D


မိုးယံ
(26.3.2011)



Monday, March 21, 2011

ခ်စ္သူေခ်ာ့နည္း (Tag)

ေခ်ာ့နည္း (၁)

ႏို၀င္ဘာလ ၅ ရက္ေန႕။

နံနက္ ၈ နာရီ။ “တီ တီ တီ တီ …..တီ တီတီ တီ ….တီတီတီတီ ” ႏိႈးစက္သံက နံနက္ခင္း ေက်းငွက္သံေတြကို မသိမသာ ဖံုးလႊမ္းသြားသည္။ မိုးယံတစ္ေယာက္ အိပ္ယာမွထၿပီး ေရခ်ိဳးလိုက္သည္။ ေမေမ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ေပးထားေသာ ေရႊၾကယ္သီးေလးကို လည္ကတံုးအက်ႌအျဖဴတြင္တပ္ၿပီး ေယာလံုခ်ည္ အနက္ေရာင္ေလးနဲ႕ တြဲ၀တ္လိုက္သည္။ မေန႕ကမွ ၀ယ္လာေသာ ေအာကတၱီပါဖိနပ္ အျပာေရာင္ေလးကိုစြပ္လိုက္ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိေသးသည္။ ခ်စ္သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူသက္တမ္း ၂ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ ဒီေန႕။ ခ်စ္သူကို ဘုရားလိုက္ပို႕ဖို႕ စဥ္စားထားခဲ့သည္ေလ။


တစ္ရပ္ကြက္သာျခားေသာ ခ်စ္သူက ယခုအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ခ်ိန္းထားေသာ ေနရာေလးသို႕ေရာက္မလာေသး။ မၾကာပါ ေနာက္ေက်ာမွေန၍ ဖခံုးကို လာထိေသာ ႏူးညံ့တဲ့ အထိအေတြ႕။ လွည့္အၾကည့္တြင္ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာ လွလွေလးေၾကာင့္ ရပ္ေစာင့္ေနရေသာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေတြပင္ အေညာင္းေျပသြားသလို……..။

“ ဟင္ ”

ခ်စ္သူကို ေစ့ေစ့ၾကည့္မိေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု တိုင္ပင္မထားပဲ ၿပိဳင္တူ ပြင့္ဟသြားပံုက အသံထြက္မိသည္ထိ။

“ ဘာျဖစ္တာလဲဟင္ ကိုမိုး ”

ကၽြန္ေတာ့ အႀကိဳက္ကို ခုထိ နားမလည္တာလား မသိက်ိဳးကၽြံျပဳမိတာလား ဟု ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပင္ မေ၀ခြဲတတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္သူရဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈက လြဲေခ်ာ္ေနသည္။ ဘုရားသြားဖူးမယ္လို႕ ေျပာၿပီး ခ်ိန္းခဲ့တာကို…… သူဒီေန႕ ၀တ္လာတာက ၾကည့္ဦးေလ။ အက်ႌက လည္ဟိုက္လြန္းတာ ၊ စကတ္က ဒူးအထက္ကို ေရာက္ေနတာ၊ ေဒါက္ဖိနပ္က ႏွစ္လက္မေလာက္ျမင့္ေသး ၊ ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း တင္းက်ပ္လြန္းေစတဲ့ အ၀တ္ေတြကို ျမင္မိေတာ့……..။

“ ျဖဴ….. ဒီေန႕ မင္း၀တ္လာတာကို ၾကည့္စမ္းပါဦး။ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာမိန္းကေလး တစ္ေယာက္မွ ဟုတ္ေသးရဲ႕လားကြာ ”

“ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ကိုမိုးရဲ႕ ႏွင္း ဒီေန႕၀တ္လာတာက လူျမင္မေကာင္းေတာ့ေအာင္ကို သရုပ္ပ်က္ေနလို႕လား၊ အရင္တုန္းကလဲ တစ္ခါတစ္ေလ ၀တ္တတ္တာပဲေလ။”

“ ဟ……ေဒၚျဖဴရွင္းသန္႕ မင္းဟာက ဒီလိုေန႕မ်ိဳး၀တ္စရာလားကြာ ”

ေဒါသေၾကာင့္ အသံက နည္းနည္း ခက္ထန္ေနသလို၊ တစ္ခါမွလည္း ဒီလို မေျပာဖူးေတာ့ ခ်စ္သူလည္း ရုတ္တရက္ဆြံ႕အ ေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို တင္းတင္းေစ့ထားေသာ ခ်စ္သူ ျဖဴရွင္းသန္႕ ထံမွ

“ ကိုမိုးရယ္… ျဖဴ႕ကို ဒီေလာက္လဲ ေအာ္စရာမလိုပါဘူး..၊ ျဖဴ လုပ္တဲ့ အမွားကလည္း မိုးၿပိဳေလာက္တာ မဟုတ္ပါဘူး ”

“ ဘာ…မင္းကို ဒီေန႕ ဘုရားလိုက္ပို႕မယ္လို႕ ငါေျပာထားတာေလ၊ မင္းက အခုလို ၀တ္လာစရာလား ”

“ ကိုမိုးေနာ္… ျဖဴ႕ကို ဘယ္တုန္းက မင္းေတြ ငါေတြနဲ႕ ေျပာဖူးလို႕လဲ ၊ ဘာလို႕ အခု ဒီေလာက္ေတာင္ ေဒါသထြက္ေနရတာလဲ ”

ခ်စ္သူရဲ႕ အသံေတြ႕ တံုယင္ကြဲရွေနၿပီ။

“ ေတာ္ၿပီကိုမိုး၊ ကိုမိုး ျဖဴ႕ကို ဘာမွလာေျပာမေနနဲ႕ေတာ့ ဒီေန႕လဲ ဘယ္မွလိုက္မပို႕နဲ႕ေတာ့ ျဖဴ ကိုမိုးကို ဒီေန႕ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးတယ္..။

ေသၿပီဆရာ။ အဲဒါမွ ဒုကၡ ခ်စ္သူနဲ႕ေတြ႕ဖို႕ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္အတြက္ သိပ္ေတာ့လြယ္ကူလြန္းလွသည္မဟုတ္။

“ ျဖဴရယ္……. ဖက္ရွင္ဆန္းတာေတြ႕တိုင္းလည္း လွတယ္မထင္နဲ႕။

သူမ်ားေတြ၀တ္တာလွေပမယ့္၊ ျဖဴ ၀တ္ရင္ လွခ်င္မွ လွမွာေလ။ ဖက္ရွင္ဆန္းမွ အျမင္လန္းတာ မဟုတ္ပါရပါဘူးကြယ္၊ ကိုယ္နဲ႕လိုက္ဖက္တဲ့ အ၀တ္အစားကို ေရြးခ်ယ္ ၀တ္တတ္မယ္ဆိုရင္လည္း စတိုင္လ္ က်က် လွပေနႏိုင္တာပဲေလ။အလွ အပဆိုတာ ၾကည့္သူရဲ႕ အေပၚမွာပဲတည္ပါတယ္။ ခ်စ္ေသာ မ်က္စိနဲ႕ ၾကည့္ရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပစ္မျမင္၊ လွေနမယ္ ေလကြယ္။

“ ဒါဆို ကိုမိုးက ျဖဴ႕ကို မလွဘူးလို႕ ေျပာတယ္ေပါ့…”

တိန္…ကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ပတ္ၿပီ။

“ မဟုတ္ … မဟုတ္ပါဘူး ျဖဴရယ္၊ ကိုမိုး ဆိုလိုတာကေလ၊ ျဖဴက အရပ္လည္းျမင့္တယ္၊ အသားကလည္း ႏို႕ႏွစ္ေရာင္ကေလးသန္းလို႕၊ ၾကည့္ဦး ပိတုန္းေရာင္ ေကသာေတြ ေလအေ၀ွ႕မွာဆို ယိမ္းႏြဲ႕ေနပံုက ဘယ္ေလာက္ကဗ်ာဆန္လိုက္သလဲ။ ျဖဴ႕ရဲ႕ မ်က္၀န္းေလးေတြနဲ႕ ဒီႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကိုပါမခ်န္ ကိုမိုးဘယ္ေလာက္ျမတ္ႏိုးခဲ့တယ္ဆိုတာ ျဖဴက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထား ေတာ့မွာလား ၊ ကုိမိုးက ျဖဴ႕ရဲ႕ မဟာဆန္တဲ့ အလွကို က်က္သေရရွိရွိ လွေစခ်င္တာပါ။ ”

ခ်စ္သူရဲ႕ မလိုမက်မႈေတြ ေလ်ာ့လာတာကိုေတာ့ ခ်စ္သူ႕မ်က္ႏွာ ကဗ်ာလို ဖတ္ေနသူအဖို႕ အခ်ိန္မဆိုင္းပဲ သိတယ္ေလ။

“ ေတာ္ပါ…ကိုကိုပိုရယ္…”

“ မပိုပါဘူးျဖဴရယ္… လိုမယ္ေတာင္ထင္ပါေသးရဲ႕”

“ ကဲပါ ကိုမိုးရယ္…ျဖဴလဲ ကိုမိုး ကို စိတ္မဆိုးေတာ့ဘူး၊ ကိုမိုးလည္း ေဒါသေတြေလ်ာ့ ၊ ဒါဆိုအခု ျဖဴတို႕ ဘယ္သြားၾကမလဲဟင္”

“ ကဲ …အခုမွေတာ့ျဖဴလဲ အ၀တ္အစားျပန္လဲ မေနနဲ႕ေတာ့၊ ကိုယ္လဲ အိမ္ကို တစ္ေခါက္မျပန္ေတာ့ဘူး၊ ဒီေန႕ေတာ့ ကစားကြင္းပဲ သြားၾကမယ္ေလ။”

“ အင္း…ေကာင္းသားပဲ ကိုမိုးရဲ႕”

ျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါေလ…..။ လည္ကတံုးအျဖဴ ေယာပုဆိုးနဲ႕ ကတၱီပါဖိနပ္ စီးထားေသာ ေကာင္ေလးကို၊ လည္ပင္းဟိုက္ဟိုက္..စကတ္တိုက်ပ္က်ပ္ ေဒါက္ဖိနပ္ တဂြပ္ဂြပ္နဲ႕ ေကာင္မေလးက လက္ကေလးခ်ိတ္ ပခံုးေလးမီွၿပီးေလွ်ာက္သြားၾကပံုက၊

“ အန္းတိတ္ဒီဇိုင္းနဲ႕ ဖက္ရွင္အလန္း ” …….။

------------------------------------------------------------------------------------------------------

ေခ်ာ့နည္း (၂)

ေဟမန္ရာသီမို႕ ေလေျပညင္းက ေျပေျပေလး တိုးေ၀ွ႕ေနသည္။ကန္ေရျပင္ရဲ႕ လိႈင္းၾကက္ခြပ္ ကေလးေတြက ေငြမွင္ေရာင္ထလို႕။ေလေျပျဖတ္အတိုက္ ၀ဲလြင့္သြားေသာ ခ်စ္သူ ဧပရယ္ရဲ႕ ဆံႏြယ္ေတြက ညေနခင္းဆည္းဆာကို တန္းဆာဆင္ေနသေယာင္။ ကန္ေဘာင္ေပၚက ခံုတန္းေလးေပၚက ခ်စ္သူကေတာ့ လည္တံေက်ာ့ေက်ာ့ကို ေမာ့လို႕…………….။

ခပ္လွမ္းလွမ္းကမို႕ ႏႈတ္ခမ္းပါးတို႕ တင္းတင္းေစ့ထားပံုကို မျမင္မိခဲ့တာ။ ထိုႏႈတ္ခမ္းပါးေလး ေတြပဲေပါ့။ ခ်စ္စကား လွလွေတြနဲ႕ ေစစားတတ္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရံလည္း ထိုႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကပဲ နာက်င္ခံခက္ စကားရက္စက္ေတြ သြန္းေခၽြတတ္ေသးသည္ေလ။

“ ေမာင္… ေမာင့္လုပ္ပံုေကာင္းလား ”

“ ခ်စ္သူရယ္….ျဖစ္ၿပီးတာေတြ ျပန္မစဥ္းစားနဲ႕ေလ ”

“ ေမာင္ေနာ္…လာေနာက္မေနနဲ႕၊ ဒီမွာ တစ္ကယ္တင္းေနတာ ၊ ခ်ိန္းထားတာက ညေန ေလးနာရီ၊ အခု ေမာင့္နာရီကို ျပန္ၾကည့္စမ္းပါဦး ၊ ႏိုင္ငံတစ္ကာမွာ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်ိန္းထားခ်ိန္ထက္ နာရီ၀က္ေက်ာ္ရင္ ေနာက္က်သူက လူမႈေရး က်ဴးလြန္တာပဲ၊ အဲဒါ ေမာင္ သိရဲ႕လား ”

ဒုကၡေတာ့ ေရာက္ၿပီ၊ သူေျပာတာေတြ ဟုတ္သလား မဟုတ္သလား ၊ကိုယ္မသိ ။

“ အဲ ….ဟိုေလ… အဲဒါက…ဟုိ…”

“ ဘာအခုမွ ဟိုေတြ ဒီေတြ လုပ္မေနနဲ႕၊ သြား အနားကို မလာနဲ႕”

“ ဧပရယ္…...၊ ခ်စ္သူရယ္… ေမာင္က အလုပ္မ်ားသြားလို႕ နည္းနည္းေလးေနာက္က်သြားတာကို စိတ္ဆိုးေတာ့မလို႕လား ဟင္”

“ စိတ္ဆိုးရမွာပဲေလ… ေမာင္က ခ်ိန္းထားၿပီး အၿမဲလိုလိုေနာက္က်ေနတာ စတိုင္လ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနတာကိုး ”

“ စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ ေမာင့္ခ်စ္သူ ဧပရယ္ေလး ရယ္၊ေရႊစိတ္ေတာ္ မညိဳပါနဲ႕ဗ်ာ ”

“ေမာင္ ေနာ္၊ ဧပရယ့္ကို ေဒါသထြက္ေအာင္ မလုပ္နဲ႕ေနာ္ ”

“ ဧပရယ္ ရယ္…..၊ ခ်စ္သူတိုင္းဟာ သူတို႕ရဲ႕ ခ်စ္သူေတြနားမွာ အျမဲတမ္းရွိေနခ်င္တာ သဘာ၀ပါ။ ဒါေပမယ့္…... တစ္ခါတစ္ေလ ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ျဖစ္သင့္တာမွာ ျဖစ္သင့္တာကို ႀကိတ္မွိတ္လုပ္ရတယ္။ ဒါမွ ဘ၀ေတြ တိုးတက္ေတာက္ေျပာင္လာမွာေပါ့။

ဧပရယ္ လဲ ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား ။ ေရျမင့္ရင္ ၾကာတင့္တယ္တဲ့။ ၾကာပန္းကေလးေတြနဲ႕ တူတဲ့ခ်စ္သူရဲ႕ ဘ၀ျမင့္မားဖို႕၊ ေရျပင္နဲ႕တူတဲ့ကိုကိုက ႀကိဳးစားေနတာေလ၊ ကဲ…ကဲ.. ျပံဳးျပပါဦး။ ”

ခ်စ္သူရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းအစံု ေကာ့ညြတ္သြားတယ္။ ညေနခင္းရဲ႕ ကန္ေရျပင္ကို ေျမာက္ျပန္ေလ ျဖတ္အတိုက္ ေလေျပညွင္းက အေအးဓါတ္ကဲ ေနၿပီမို႕၊ ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲ အၾကင္နာေငြ႕နဲ႕ ေႏြးေထြးေစတဲ့ ထိုညေန။

------------------------------------------------------------------------------------------------------

ေခ်ာ့နည္း (၃)

ေန႕လည္ခင္းက ေနျပင္းသည္။ “ထားသခင္” က ေန႕လည္စာအတူ စားဖို႕ ခ်ိန္ထားေသာေၾကာင့္ ဓါတ္တိုင္ေလးတိုင္ သာသာရွိေသာ အကြာအေ၀းေရာက္ဖို႕ ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနခိုက္ ရုတ္တရက္ ေနာက္ဘက္မွ ေခၚသံတစ္စံု ၾကားလိုက္ရသည္။

“ ကိုမိုးယံ …. ကိုမိုးယံ”

က်က္မိထားေသာ အသံတစ္စံု

အသံၾကားရာဘက္သို႕ ေခါင္းအငဲ့။ ရင္ထဲသို႕ ဘယ္လိုမွ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ ႏိုင္ျခင္း မစြမ္းသာေတာ့ေသာ ေႏြအလယ္က ဧပရယ္ကို ျမင္ေတြ႕မိသည္။ ေၾသာ္… ညွိမရတဲ့ သေဘာထားေတြေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလမ္းခြဲခဲ့ၾကသူေတြမို႕…….။ အၿပံဳးမပ်က္ ႏႈတ္ဆက္ႏိုင္ၾကသူေတြျဖစ္ေနခဲ့ၾကသည္။

“ ငါ ဘာကူညီေပးရမလဲ ဧပရယ္ ”

“ ဧပရယ့္ အေမ ခိုင္းထားတဲ့လို႕ပါ။ အေရးႀကီးေပမယ့္ အေမက ရုတ္တရက္ ေခါင္းေတြမူးေနလို႕ ဧပရယ့္ကို လႊတ္လိုက္တာပါ၊ သိပ္မၾကာပါဘူး ကိုမိုးယံ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ပါ” ရုတ္တရက္မို႕ မၿငင္းသာ။ ထားသခင္ ခ်ိန္းထားတာကလည္း မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ လိုေသးတာရယ္၊ အမုန္းနဲ႕ လမ္းခြဲခဲ့ၾကသူေတြ မွ မဟုတ္ပဲေလ။

ဆိုင္ထဲသို႕ လွမ္း၀င္ေတာ့ ထားသခင္က ကိုယ့္ထက္အရင္ေရာက္ႏွင့္ေနၿ့ပီ။

“ ေနစမ္းပါဦး၊ ကိုကိုက ေလွနံႏွစ္ဖက္နင္းခ်င္တာလား၊ ထားကို အေပ်ာ္ သေဘာထားတာလား ”

“ ဟမ္… ထား က ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲ ”

“ မုန္လာဥ မလုပ္ပါနဲ႕ ကိုကိုရယ္၊ ထားမ်က္စိနဲ႕ တပ္အပ္ျမင္ခဲ့တာပါ”

ျပႆနာရဲ႕ အရိပ္အေငြ႕ေတြကို ၊ နားလည္လိုက္ၿပီ။ မိုးယံက လူလည္ပဲေလ။

“ ေၾသာ္…ထား က ကိုကို ခုနက ေကာင္မေလးကို တြဲသြားတာျမင္လိုက္လို႕လား ”

“ ဘာ ခုနက ေကာင္မေလးလဲ၊ အဲဒီေကာင္မေလးက ဧပရယ္ဆိုတာေရာ၊ ကိုကိုနဲ႕ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတာေတြေရာ၊ မိုးယံ ရွင္းတမ္းဆုိၿပီး ကိုကိုပဲ ၀န္ခံခဲ့ၿပီး ၊အခုက်ေတာ့… အဟင့္ ဟင့္”

ၿပိဳေတာ့မည့္ မိုးတိမ္လို အံု႕မိုင္းလာေသာ ခ်စ္သူ မ်က္ႏွာရိပ္ကို ျမင္ေနရၿပီ။

“ ဗုေဒၶါ ၊ ထား က ျမင္လိုက္မိတာကိုး၊ ထား သ၀န္တိုတတ္တာကို ကိုကို သိပါတယ္ ထားရယ္..၊ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္လံုလို႕ ကူညီလိုက္တာပါ ထားရယ္။”

“ ဒါေပမယ့္ ကိုကို အခုထိ အဲဒီေကာင္မေလးကို သံေယာဇဥ္ မကုန္ေသးဘူး မို႕လား”

“ ေဟာင္းတိုင္း မေကာင္းတာထဲမွာ ၊အခ်စ္ေဟာင္းလည္း ပါတယ္။ ထား ကို ႏွလံုးသား အသစ္နဲ႕ ခ်စ္ခဲ့ၿပီးမွ အခ်စ္ေဟာင္းဆိုတာ အခ်စ္သစ္ေလာက္ မေကာင္းေတာ့ပါဘူး ထားရယ္။ ကဲ..ကိုကို႕ ရည္းစားေဟာင္းေတြနဲ႕ သ၀န္မတိုရဘူးေနာ္။ ”

“ တစ္ကယ္ယံုရေတာ့မွာလား”

“ ခ်စ္ျခင္းတရားမွာ သစၥာမပါရင္ တက္မပါတဲ့ ေလွလိုပဲ။ ဦးတည္ရာ ေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာ့……. ကိုကို႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေလွကို သစၥာဆိုတဲ့ တက္နဲ႕ထိန္းၿပီး ထားရဲ႕ အၾကင္နာ ဆိပ္ကမ္းကို ဆိုက္ကပ္ႏိုင္ေအာင္ ကိုကိုက ႀကိဳးစားေနသူပါ ထားရယ္ ”

“ ဟြန္း … ကိုကိုေနာ္…စကားတတ္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ မဟုတ္လား ”

“ ထားရယ္…ထားက ကိုကို႕အခ်စ္ကို မယံုေတာ့ဘူးလား”

“ ယံုပါတယ္ကိုကိုရယ္… ထားက လည္းကိုကို႕ကို အဆံုးရႈံးမခံႏိုင္လို႕ပါ ကိုကိုရယ္ ”

“ ကဲပါ…ထားရယ္၊ကိုကိုလဲ ထားအေပၚ သစၥာရွိပါတယ္၊ ထားလဲ အလြန္အကၽြံ သ၀န္တိုစိတ္ကို ေလ်ာ့ပါေနာ္၊ထား ကို စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္ဘူးကြယ္။”

“ ဟုတ္ကဲ့ပါ ကိုကိုရယ္… ထားကို မထားခဲ့ရဘူးေနာ္ ”

“ေဟာၾကည့္ ေျပာရင္းဆိုရင္း။ ကဲကဲ တစ္ခုခု စားရေအာင္ ထားရယ္၊ ထားလဲ ဗိုက္ဆာေနေရာေပါ့။ ”

“ ကဗ်ာဆရာ အိုမာခယမ္က ေျပာတယ္။ ခ်စ္သူေလးရယ္…..၀ိုင္တစ္ခြက္ရယ္… ေပါင္မုန္႕တစ္လံုးရယ္ ရွိေနရင္ ဘ၀မွာ ျပည့္စံုပါၿပီတဲ့။ ကိုကိုလည္း အဲဒီလိုပဲ။”

“ထားကို ၾကည့္ရင္း ၊ ကိုကာကိုလာ ေသာက္ရင္း ၊ ဟမ္ဘာဂါ စားခ်င္ပါတယ္ကြယ္။ ဗိုက္ဆာရင္ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း သိပ္မေျပာႏိုင္မွာစိုးရိမ္လို႕ပါ။ ”

“ ဟြန္း…..ကိုကိုေနာ္..သိပ္ကို ပိုလြန္းတယ္”

“ မပိုပါဘူး ထားရယ္၊ထားကို ခ်စ္တ့ဲ အခ်စ္ ေတြနဲ႕ ယွဥ္ရင္ ကိုကိုေျပာတာေတြက ထားကို ခ်စ္သေလာက္နဲ႕ မႏိႈင္းစာေလာက္ပါဘူး ထားရယ္”

“ ဘာမ်ား သံုးေဆာင္မလဲ ဆရာ”

“ ညီေလးေရ ဟမ္ဘာဂါ ႏွစ္လံုး ကိုကာကိုလာ ႏွစ္ဘူး ေပးပါကြာ”

ထမင္းမပါ ဟင္းမပါပဲ၊ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ အခ်စ္ေတြႏွင့္ တည္ခင္းထားေသာ ထိုေန႕ ေနလည့္စာသည္။ စားဖူးသမွ်ေသာ ေန႕လည္စာတိုင္းတြင္ အျမိန္ရွက္ဆံုးဆိုတာကေတာ့။

မိုးယံ

၀န္ခံခ်က္

အထက္ပါ စာပိုဒ္မ်ားထဲတြင္ အျပာေရာင္ျခယ္ထားေသာ စကားလံုးမ်ားသည္ ကိုေဇာ္ ေျပာေသာ “ခ်စ္သူ ေခ်ာ့နည္း” ဆိုေသာ စာအုပ္ပါ မသိမသာ ေခ်ာ့နည္း (၂၅) နည္းထဲမွ တစ္နည္းႏွင့္ သိသိသာသာ ေခ်ာ့နည္း (၁၄၄) နည္းထဲမွ ႏွစ္နည္းအား ေကာက္ႏႈတ္ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။တစ္ကယ္ေတာ့လည္း ခ်စ္သူမရွိသူမို႕ ၊ မေခ်ာ့တတ္သူမို႕ ေရးသားဖို႕ အဆင္မေျပလြန္းလွ၍ ဘယ္သူေတြ အရင္တင္မလဲ ေစာင့္ရင္း အတုခိုးေနရပါသည္။ ကဗ်ာေစာင္းထက္လွေသာ ေဒးဗစ္အုပ္ ႏွင့္ အတင္းတုတ္တတ္ေသာ မယ္မ်ိဳး တို႕လဲ တင္ၿပီးမွ အတုယူ ေရးဖို႕ရန္ ကိုေဇာ့္ ဆိုက္ကို ငါးေခါက္တိတိျပန္ဖတ္ရပါသည္။(ႏံုလိုက္တာ) ထို႕ေနာက္မျဖစ္ညစ္က်ယ္ဥာဏ္တို႕ေပါင္းၿပီး ေဖၚက်ဴးေသာ စာအစုသည္ အညႊန္းေကာင္း၍ လာဖတ္မိၿပီး အခ်ိန္ကုန္ေစ စိတ္အႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစခဲ့ပါမူ....။ ေလးစားစြာ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။

ဟီးဟီး အေပၚက ေရးခဲ့တဲ့ဇတ္လမ္းေတြကို တစ္ခုမွ မယံုပါနဲ႕ဗ်ာ ။ကိုေဇာ့္ က်ိိန္စာေၾကာက္လို႕ ဖ်စ္ညွစ္ေရးထားတာပါဗ်ာ။

ေက်းဇူးစကား
ေရးပါေရးပါတစ္ဖြဖြေျပာ ၊ ေခါင္းစဥ္ စဥ္းစားေပးယံုမွ်မက ဇတ္ကြက္ပါ ေဖာ္ေပးတတ္ေသာ၊ ေရးသားနည္းမ်ား လမ္းညႊန္တတ္ေသာ ကိုေဇာ္ ႏွင့္ ဘာျဖစ္လဲ ေရးေပါ့ဟ၊ ေရးသာ ေရးပါကြာ၊ မင္းကလဲ စာေလးဘာေလး ေရးပါဦးဟု နားၿငီးမတတ္ အပူကပ္တတ္ေသာ ေမာင္မ်ိဳး ႏွင့္ စာလာဖတ္ကာ အခ်ိန္ေပးၾကသူမ်ားအား ေက်းဇူးအထူးပါ။

ကဲထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့ေလ... က်မ္းစာအုပ္မရွိေသာ္လည္း သူ႕နည္းသူ႕ဟန္ႏွင့္ေခ်ာ့တတ္သူူမ်ားကို သိကၽြမ္းေနေတာ့လည္း ေဖၚေကာင္လုပ္ရဦးမွာေပါ့။

ေနေဇာ္လင္း
ညီသူအိမ္
အေမွာင္ထဲက အလင္းစက္မ်ား