Saturday, February 12, 2011

ေမ့လို႕မရဘူး

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ နဲ႔ ၁၃ ကို ေက်ာ္ျပီး ၁၄ ကိုေတြးေနရင္ .. မင္းကို မင္း
ျမန္မာလိ႔ု လူပံုအလယ္မွာ မေျပာနဲ႔ ... မင္းအစား ငါရွက္လို႔ပါ ...


ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ ဒုိ႔မေမ႔



ေဖေဖာ္၀ါရီ တစ္ဆယ္သံုးမွာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ ပါ
တစ္ေထာင့္ကိုးရာ တစ္ဆယ္႔ငါး
ေရွ႕ေနဦးဖာ သား
ဇာတိနတ္ေမာက္ မေကြးခရိုင္
သိၾက မ်ားခုတိုင္
ႀကံ႕ႀက႕ံခိုင္တဲ႔ ဇာနည္ဘြား
မိခင္ ေဒါစုသား ….
တစ္ေထာင့္ ကုိးရာေလးဆယ္႔ခြန္
ေျပာင္းၾကြတမလြန္
မ်က္ရည္သြန္လို႔ ဘ၀င္ညိႈး
ဇူလိုင္ တစ္ဆယ္႔ကိုး
ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဒို႔ဖခင္
ေကာင္းေစခ်င္တဲ႔ အမွာစကား
ငါတို႔ မေမ႔အား



ေအာင္ဆန္းေပးတဲ့ ျမန္မာျပည္



အရပ္ပုပု မ်က္ေမွာင္ကုတ္ကုတ္
ပိုသီပတ္သီ အညာသား။
ဘီေအေက်ာင္းသား
စကားမေျပာ ေျပာရင္မရပ္
ညႇင္းသိုးသိုး အ႐ိုးခံ
ေခါင္းအမာဆံုး ဇြဲအရွိဆံုး
စိတ္ဓာတ္အျပင္းထန္ဆံုးလူသား။
သူမသိ နားမလည္တာေတြကအမ်ားသား
ေရမကူးတတ္ဘူး စက္ဘီးမစီးတတ္ဘူး
စႏၵရားမတီးတတ္ဘူး သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း နားမေထာင္ခဲ့ရဘူး
မိန္းမ မပိုးတတ္ဘူး။
ဘိလပ္ျပန္သန္းကို ေမရွင့္သီခ်င္း ဆိုခိုင္းခဲ့သူ
ခ်စ္ရတဲ့နာစ့္မေလးၾကည ္ကို လူငွားနဲ႔ ပိုးခဲ့ရသူ
ဗြီအိုင္ပီဆိုတဲ့ စာတန္းကို အလြန္စက္ဆုပ္ရြံရွာသူ
လမ္းေဘးမွာ ေက်ာက္ေက်ာေရေသာက္တဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္
မဂၤလာေဆာင္မွာ ခဲဖိုးေတာင္းတာ နားမလည္တဲ့သူ။
လြတ္လပ္ေရးကိုစဥ္းစား ရင္း စစ္ဖိနပ္ေျပာင္းျပန္စ ီးတဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကိုစဥ္းစား ရင္း ဆံပင္ညႇပ္မၿပီးခင္ ထထြက္သြားတဲ့သူ
ေတြ႕ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းမွာတားတဲ့ ရြာသားေတြနဲ႔
အတူလမ္းေဘးမွာအေၾကာ္စ ားတဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္
သူ႕ ကုိယ္သူ ျပည္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ခ ံယူတဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္
- ၾကည္... ပဲျပဳတ္နဲ႔ နံျပားရရင္ စားခ်င္တယ္ - ဆိုတဲ့
မိန္းမကို မနက္စာျပင္ခိုင္းတဲ့ သူ႕ ရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္စာ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ရဲ႕ အမွားနဲ႔ သာမန္ရဲေဘာ္အဆင့္ရဲ႕ အမွန္ကို
ကြဲကြဲျပားျပားသိတဲ့သ ူ
လူငယ္ဘ၀၊ လူ႕ ဘ၀ရဲ႕ စည္းစိမ္အရသာေတြ ခံစားဖို႔ အခ်ိန္မရခဲ့တဲ့သူ
သူ႕ ျဖတ္သန္းမႈမွာ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာတစ္ခု တည္းနဲ႔
ပကတိ႐ိုးရွင္းသန္႔စင္ ခဲ့တဲ့သူ

သူ႔ကို
ဒဂုန္တာရာက ကင္ပြန္းတပ္
ေအာင္ဆန္း သို႔မဟုတ္ အ႐ိုင္းတဲ့။
လုပ္သက္က ခပ္ႏုႏု

ေက်ာင္းသားေပါက္စ သခင္ေပါက္စ
စစ္သားေပါက္စ ႏိုင္ငံေရးသမားေပါက္စ
ဘ၀ေတြက အဖံုဖံု အသက္က ၃၀ မရွိတရွိ။
ဒီေအာင္ဆန္း လက္ေတာက္ေလာက္ေလးကို
ဘာ့ေၾကာင့္
ေနမ၀င္အင္ပါယာၾကီး ဒူးေထာက္ခဲ့ရပါသလဲ...။

တကယ္ဆိုေတာ့
ငါတို႔ေအာင္ဆန္းက နယ္နယ္ရရမဟုတ္ -
႐ိုးသားတဲ့ျမန္မာေတြထက္ ပို႐ိုးသားတဲ့ေအာင္ဆန ္း
သတၱိေျပာင္တဲ့ ျမန္မာေတြထက္ ပိုသတၱိရွိတဲ့ ေအာင္ဆန္း
စြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ ပိုစြန္႔လႊတ္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း၊
ဒီလိုေအာင္ဆန္း
သူ႕ ေသြးသားအ႐ိုးအခ်ဥ္ေတြအားလံုး
လြတ္လပ္ေရးတစ္ခုတည္းန ဲ႔အၿပီး
စုစည္းတည္ေဆာက္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း
တကယ့္အ႐ိုးခံ ေအာင္ဆန္းေပါ့။
ဒီေအာင္ဆန္းကို
လြတ္လပ္ေရးလမ္း၀မွာ ဘြားကနဲ ျမင္လိုက္ရ႐ံုပဲ
ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဆရာေတြ မႈိင္း၊ ျမ၊ ခ်ိဳတို႔ကအစ
- ငါတို႔ အားကိုးပါရေစ - ဆိုလာၾက၊
ေရွးဘိုးဘြားမိဘျပည္သ ူေတြက
- ငါတို႔ ကိုကယ္မယ့္ မင္းေလာင္းေပၚၿပီ - ၿပံဳးေပ်ာ္ၾက
လူငယ္ေသြးေသာက္ျမန္မာ ေတြက
- ငါတို႔ စြန္႔ပါရေစ - ဆိုၿပီး ေရွ႕ထြက္လာၾက
စုၾက၊ ႐ံုးၾက၊ စည္းလံုးၾက။

တကယ့္ဗမာေတြ
မဟာေအာင္ဆန္းအေနာက္က
ျပည္သူ႕ ဒီလႈိင္းလံုးၾကီးေတြရ ဲ႕ တ၀ုန္း၀ုန္း ႐ိုက္ခတ္သံဟာ
အဲဒီအခ်ိန္က ၀ိတိုရိယဘုရင္မၾကီးကိ ုေတာင္
အိပ္မက္ေတြ ေအးခဲေစခဲ့သေပါ့။
ေအာင္ဆန္းေရွ႕ ေရာက္ရင္ ရွမ္းေတြက ရွမ္းစကားမဆိုၾက
ကခ်င္ေတြကလည္း ကခ်င္စကားမဟၾက
ေအာင္ဆန္းကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔ သူတို႔ သခင္အျဖစ္ သိမွတ္ျပဳၾက
အားလံုးေသာ တိုင္းရင္းသားေတြ။
ဒီျပည္လံုးကြၽတ္အားကိ ုစုစည္းႏုိင္ခဲ့လိုလည္ း
အဂၤလိပ္ေတြက ဒီေအာင္ဆန္းလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႔
တစ္စားပြဲထဲ ၀ိုင္းခဲ့ၾကေပါ့ အကင္းပါးသူေတြပီပီ
မတိုက္မီက ႐ံႈးေနတဲ့ ဒီစစ္ကို ဒင္းတို႔ မတိုက္၀ံ့ၾက
မ်က္ႏွာမပ်က္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာမယ့္လမ္းကို
သူတို႔ ေရြးခဲ့ၾက ေအာင္ဆန္းနဲ႔အေတြ႕မွာ။
ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့ မ်က္လံုးေပါင္း သန္း ၆၀ ေအာင္ဆန္းမွာ ရွိတယ္
လြတ္လပ္ေရးကို တ႐ႈိက္မက္မက္ေတာင့္တတ ဲ့ ႏွလံုးသားသန္း ၃၀ ေအာင္ဆန္းမွာရွိတယ္
ေအာင္ဆန္းေသဆို ေသျပ၀ံ့တဲ့သူ ေအာင္ဆန္းမွာ တျပည္လံုးရွိတယ္
ဒီ မ်က္လံုးႏွလံုးအသက္ ဗို႔ အားသိန္းသန္းခ်ီ မီးဆလိုက္အားေတြနဲ႔
ေနမ၀င္အင္ပါယာကို ျပတ္ျပတ္သားသား လွမ္းထိုးလိုက္တဲ့အခါ
အေျခာက္တိုက္ ဘ၀င္ျမင့္ေနသူေတြ အားလံုး အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ၾက။
ဘယ္ရာဇ၀င္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတြ႕ ဘူးလဲ။
ဂ်ပန္ဆိုတာ မႏူးမနပ္မဟုတ္ဘူး။
အဂၤလိပ္ဆိုတာက ေ၀လာေ၀း သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္။
ဒင္းတို႔ေတြေတာင္ ရေအာင္ စည္း႐ံုးႏိုင္တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္း။
ဒီေအာင္ဆန္းက စစ္ကို မလို
ဒါေပမဲ့
ရရင္ရ မရရင္ခ် ဆိုတာ ေအာင္ဆန္း၀ါဒ
လြတ္လပ္ေရးကို အျမန္ဆံုးလိုခ်င္ေနတဲ ့
အဲ့ဒီအခ်ိန္ ျပည္သူေတြရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းေပါ့။
ေအာင္ဆန္း
ဒီအခ်ိန္ဆို
၉၃ ႏွစ္ရွိၿပီ
ေအာင္ဆန္းေျပာမယ္
အဘိုးရဲ႕ စကား နားေထာင္...။

--- မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔ ကေန႔ ရွဴေနတဲ့ ေလဟာ
ငါတို႔ မေန႔က ေခြၽးစက္ေတြဆိုတာ၊
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔ ျမန္မာဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုရဖို႔
ငါတို႔ ဘံုးေဘာလေအာ က်ဆံုးေပးခဲ့ရတာ၊
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔ ကမၻာ႔ေျမပံုေပၚတက္ႏိုင္ဖို႔
ငါတို႔ အေလာင္းေကာင္ေတြဆင့္ၿ ပီး ထမ္းတင္ေပးခဲ့တာ
မေမ့နဲ႔။
ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းမ ွာ အေဖႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္
တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ေသြးသားအေဖ
က်န္တစ္ေယာက္က ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ေမြးေပးတဲ့အေဖ
ျမန္မာလူမ်ိဳးရဲ႕ အေဖ ျမန္မာ့အေဖ ေအာင္ဆန္းေပါ့။
က်ဳပ္အေဖနဲ႔အဖိုးဟာ ေအာင္ဆန္းသားေတြ
ေအာင္ဆန္းက က်ဳပ္အဖိုး က်ဳပ္သားက ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ျမစ္ေပါ့
သူ႕ အဘိုးကို သူ လြမ္းတတ္ေနၿပီ

သူ႕ သားက်ရင္လဲ သူ႕ အေဘးနဲ႔ ေပးေတြ႕ ႏိုင္ဖို႔
အခုကတည္းက အေသအခ်ာ က်ဳပ္ မွာထားရအံုးမယ္။

4 comments:

Anonymous said...

14 ကိုေမ့ထားတာႀကာျပီ...

ကိုေဇာ္ said...

:(
http://www.zaw357.net/2009/12/blog-post_587.html

...အလင္းစက္မ်ား said...

၁၄ ဆိုတာ ခ်ိပါဘူးကြယ္... ေျပာရင္း ႏိုခ်င္ရာၿပီ...

SHWE ZIN U said...

အားမာန္ကဗ်ာေလး ကိုဖတ္သြားတယ္ လင္႔ခ္ ျပန္ယူသြားတယ္

ခင္မင္စြာျဖင္႔
ေရႊစင္ဦး