Saturday, October 16, 2010

တစ္၀မ္းတစ္ခါးအတြက္

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ပံုေလးေတြရလို. မၽွေဝခံစားၾကည္.တာ။ ဒီပံုေလးေတြၾကည္.ၿပီးစိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိတယ္။ ဘယ္မွာလဲ လုပ္ငန္းခြင္လံုၿခံဳမွု?? ဘယ္မွာလဲ အခြင္.အေရး?? ဘယ္မွာလဲ လံုၿခံဳေရးခါးပတ္??? ၿပဳတ္က်လိုက္လို.ကေတာ့..... ဟူး.....မလြယ္တဲ.ဘဝ အေထြေထြ......။ သင္ေကာဘယ္လိုခံစားရပါသလဲ???

ကၽြန္မတို.ကသာပူေနတာ သူတို.မွာေတာ.ေပ်ာ္လို. ရႊင္လို.။

ခင္မင္လ်က္....
မအိခ်ိဳ

10 comments:

Khinmarlaraung said...

အစ္မေရ.....
ရင္ေတြ တလွပ္လွပ္နဲ ့..ၾကည့္ရတာ..စိတ္ထဲမွာလည္း
မေကာင္းဘူးးး။ သူတို ့ေတြအစားရင္ေမာရင္းး
ေလးလဲေလးစားမိပါတယ္။ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။
S,pore မွာေတာ့...Safety Techniques ေတြ
သံုးေနၿပီလို ့ၾကားတယ္။ တခ်ိဳ ့ေနရာေတြေတာ့
ဒီလိုမ်ိဳး ရွိေနအုန္းမယ္တူတယ္။ ..
ခင္မင္လ်ွက္...ခင္မာလာေအာင္...:)

Khinmarlaraung said...

အေမာင္...မိုးယံ...ပထမ Comment က အစ္မအိခ်ိဳ..ကိုလွမ္းေျပာတာပါ။ Sharing လုပ္ေပးတဲ့
မိုးယံကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ရင္း..
ခင္မင္လွ်က္...ခင္မာလာေအာင္..:)

mithazin said...

မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအတြက္ တတ္ထားတဲ႔ ပညာနဲ႔ အသက္စြန္႔ျပီးလုပ္ေနရတဲ႔သူတို႔ကို ၾကည္႔ျပီး သနားတယ္။

နတ္ဆိုးေလး said...

ဘုရား ဘုရား............

ေကာင္းမြန္၀င္း said...

ဘာျဖစ္လို႕ဒီလိုျဖစ္ႀကရတာလဲ?!
(သိရဲ႕သားနဲ႕ အဲဒီစာေႀကာင္းကို ေရးမိပါတယ္)

ဂ်ဴလိုင္ျဖဴ said...

က်ရာေနရာမွာေပ်ာ္ေအာင္ေနတာအေကာင္းဆုံးပဲ...

ngwelamin said...

ေျကာက္စရာျကီးပါလားးးးး
တို့သာဆိုရင္ မလုပ္ရဲဘူး
ေျကာက္တယ္

ngwelamin said...

ေျကာက္စရာျကီးပါလားးးးး
တို့သာဆိုရင္ မလုပ္ရဲဘူး
ေျကာက္တယ္

ကိုေဇာ္ said...

ဒါေတြ အားလံုးက အင္ဒိုေတြပဲ မ်ားပါတယ္။
သူတို႔နဲ႔ပဲ ကိုက္တယ္။

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

လူသားတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ဘဝ လံုျခံဳမႈ အသက္အႏၱရာယ္ စိတ္ခ်မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။